هر گزینش ناروایی نادرست است.
هر نامی که بر چپاول بگذاری، سرشت آنرا دگرگون نمی‌کند! دست بردن در دارایی دیگران نارواست! اگر نامش سیاست‌گذاری باشد، بازهم نارواست! آنچه نارواست، کار نمی‌کند و ناکارآست. پس نادرست است. نمی‌شود با بیداد به آبادی رسید! در زندگی آدمیزاد چیزی هست که می‌تواند مرزهای درستی و نادرستی را بشناسد. آن چیزی است به نام خرد. خرد روش است نه یک آدم دیگر. پس نپرس چه کسی درستی و نادرستی را روشن می‌کند! اگر باور داری چنین چیزی نداریم، پس نمی‌توانی بگویی داد چیست، بیداد چیست! و اگر اینرا ندانی، هر چیزی می‌تواند درست باشد! آن چیز می‌تواند دست بردن به دارایی تو باشد. اگر خِرد ندانی، داد نمی‌دانی و اگر داد نمی‌شناسی گریبان چاک نکن که دیگری بر من زور گفت و چاپید! چه آنکه سنجه درستی و نادرستی نداری و از دید دزد این کار درست است.
این مقاله پیشتر پذیرش گرفته بود و ناگاه فصلنامه گفت که چاپش نمی‌کند و رفتم سراغ فصلنامه دیگر و روزها کشید تا چاپ شود! انگار پس از پذیرش دانسته بودند که از خرد و داد می‌نویسم!
فصلنامه پژوهش‌های حقوق اقتصادی و تجاری چاپش کرده است!
https://ecocomlaw.sbu.ac.ir/article_107415.html