💬 هر سال موقع شروع سال جدید و اومدن ورودی‌ها، یک برنامه‌ی بزرگی وسط پارک دانشگاه ما برگزار می‌شه به اسم Involvement Fair. داستان اینه کلاب‌ها و گروه‌های دانشجویی میان غرفه می‌زنند، به معرفی کار خودشون می‌پردازن، برنامه‌ی سال آتی‌شون رو می‌گن و عضو جذب می‌کنند.
🟢 پارسال خیلی ذوق داشتم برای این برنامه و بهم خوش گذشت. هر غرفه هم یک برنامه‌ی جالبی داشت و معمولا یک بازی هم داشتن که اگر می‌بردی جایزه می‌دادن. این جایزه‌ها متنوع بود، از تی‌شرت و ماگ، تا خودکار و سر سوئیچی و هدیه‌های کوچیک.
💬 حالا انقدر تعداد این انجمن‌ها هم زیاده که بخش‌بخش براساس موضوع دور و بر پارک پخش هستن. انجمن‌های مذهبی یک طرف، کلاب‌های رقص یک طرف، گروه‌های علمی یک طرف، ورزشی یک طرف دیگه، فرهنگ و ملیت‌ها هم هر کدوم انجمن خودشون رو دارن (از جمله ایران)، موسیقی، سیاست، فیلم و حتی بعضا انیمه‌ها و سریال‌های خفن هم هر کدوم یک کلاب مجزا دارن.
💬 بعد برنامه‌هاشون واقعا جذابه. مثلا پارسال چندتا غرفه پیش اومد با PSP و لپ‌تاپی که گذاشته بودن بازی کنیم و یا یک حرکت فیزیکی نیاز باشه بزنیم برای اون مسابقه‌ی مخصوص‌شون. امسال که زمان کمتری رفتم ازین مسابقه‌های چند سوالی به تورم خورد که سوالات‌شون مربوط به کلاب خودشون بود.
اینا رو گفتم به چی برسم؟ به این‌که واقعا جوّ دانشجویی undergrad زنده‌ای داره این‌جا، و چقدر هر سری با ایرانی‌های این‌جا صحبت می‌کنیم غم می‌گیریم که این فضای دانشجویی تو کارشناسی دانشگاه‌های ایران وجود نداشت و نداره. این‌جا هر کلاب undergrad تا ۱۲ هزار دلار می‌تونه سالانه بودجه بگیره برای برگزاری رویداد و eventهای مختلف، حتی برای یک شب برنامه می‌تونن تا این مقدار بودجه بگیرن و این عدد برای کلاب‌های gradها هم ۲ هزار دلار هست. از همه مهم‌تر کافیه شما شوق انجام کاری رو داشته باشید، این‌که اون کار توسط شما انجام نشه فقط مشکل شماست، وگرنه شرایط واقعا فراهمه. حالا مقایسه کنیم با وضعیت ما در ایران، گذشته‌ای که بود و آینده‌ی تا حدی قابل پیش‌بینی.
✈️ @Mirage_Notes