کانال روانکاوی مینروا

ورود به درمان دقیقاً می‌تواند از جایی شروع شود که فرد می‌پذیرد من آن کسی هستم که این زندگی را تجربه کرده‌ام، اما ممکن است درباره معنای تمام چیزهایی که تجربه کرده‌ام، به اندازه‌ای که فکر می‌کنم ندانم. این همان جایی است که می‌توان از عبور از یک موضع نارسیستیک حرف زد به این معنا که من دیگر خودم را معیار نهایی حقیقت درباره خودم و دیگران نمی‌دانم. تا وقتی هرچه من می‌گویم حقیقت نهایی باشد، اگر بگویم مشکلی ندارم، پس مشکلی نیست؛ اگر بگویم دیگری مقصر است، پس دیگری مقصر است؛ اگر بگویم رفتارم درست بوده، دیگر جایی برای بررسی باقی نمی‌ماند. اما وقتی وارد درمان می‌شوم، کم‌کم حاضر می‌شوم این قطعیت را کنار بگذارم و بگویم: شاید چیزی که تجربه می‌کنم واقعی باشد، اما برداشتی که از آن دارم، تمام واقعیت نباشد. شاید من واقعاً زخمی شده‌ام، اما هنوز نفهمیده‌ام این زخم چه معنایی در زندگی من پیدا کرده است. شاید واقعاً با آدم‌های خاصی مشکل دارم، اما هنوز نفهمیده‌ام چرا دوباره و دوباره وارد همین الگو می‌شوم. شاید واقعاً دیگری به من آسیب زده، اما هنوز نمی‌دانم این اتفاق چه تصویری از خودم و دیگران در من ساخته است. یکی از اولین اتفاق‌هایی که در ورود به درمان می‌تواند بیفتد، این است که آدم بین آنچه تجربه می‌کند و معنایی که به تجربه‌اش می‌دهد فاصله بگذارد. من قطعاً بهتر از هرکس دیگری می‌دانم چه چیزی را تجربه کرده‌ام؛ می‌دانم چه چیزی من را ناراحت کرده، از چه چیزی ترسیده‌ام، چه کسی به من آسیب زده و چه احساسی داشته‌ام. این زندگی من است و روایت اول‌شخص آن هم متعلق به من است. اما این به این معنی نیست که هر برداشتی که از این تجربه‌ها دارم، لزوماً حقیقت نهایی است. ممکن است من واقعاً احساس کنم کسی من را طرد کرده، اما اینکه او واقعاً قصد طرد من را داشته یا اینکه این رفتار برای من معنای طردشدن پیدا کرده، دو چیز متفاوت است. ممکن است فکر کنم آدم مستقلی هستم، اما هنوز ندیده باشم که بخشی از این استقلال شاید راهی بوده برای اینکه به کسی نیاز پیدا نکنم، وابسته نشوم یا از طردشدن نترسم. ممکن است سال‌ها فکر کنم من مشکلی ندارم و مشکل از دیگران است و واقعاً هم به این باور رسیده باشم، اما چیزی که درمان برای من باز می‌کند این احتمال است که شاید من فقط آن بخشی از ماجرا را می‌بینم که با تصویری که از خودم ساخته‌ام هماهنگ باشد. اینجا یک تغییر مهم اتفاق می‌افتد. من همچنان می‌گویم این تجربه‌ی من است، اما دیگر با همان قطعیت نمی‌گویم پس معنای این تجربه را هم کاملاً می‌دانم. این تفاوت خیلی مهم است. چون انسان فقط تجربه نمی‌کند؛ درباره تجربه‌هایش هم روایت می‌سازد و بعد، کم‌کم ممکن است روایت خودش را با واقعیت اشتباه بگیرد. درمان قرار نیست تجربه‌ی من را از من بگیرد. اتفاقاً تجربه‌ی من نقطه‌ی شروع است. چیزی که قرار است مورد بررسی قرار بگیرد، معنایی است که من از آن تجربه ساخته‌ام؛ روایتی که درباره خودم، دیگران و جهان شکل داده‌ام و شاید سال‌ها بدون اینکه متوجه باشم، بر اساس همان روایت زندگی کرده‌ام. به همین دلیل ورود به درمان، در یک معنای عمیق، ورود به یک وضعیت "نمی‌دانم" است؛ نه اینکه هیچ چیز درباره خودم نمی‌دانم، بلکه می‌پذیرم ممکن است چیزهایی درباره خودم وجود داشته باشد که هنوز نمی‌بینم. و همین پذیرش، یکی از مهم‌ترین اتفاق‌های درمان است اینکه فرد از موضع من می‌دانم چه کسی هستم و مشکل کجاست به موضع من می‌دانم چه چیزی را تجربه می‌کنم، اما آماده‌ام ببینم چه چیزهایی را درباره خودم هنوز نمی‌دانم نقل مکان کند.



(امیررضا مینویی‌فر | روان‌درمانگر تحلیلی)


@Minerva_channel

کانال روانکاوی مینروا pinned «پذیرش بیمار جدید در مهر ماه جهت شروع فرایند تخصصی درمان و تحلیل خود، می‌توانید از طریق شناسه زیر اقدام نمایید: 🆔️ @minerva_center»

پذیرش بیمار جدید در مهر ماه

جهت شروع فرایند تخصصی درمان و تحلیل خود، می‌توانید از طریق شناسه زیر اقدام نمایید:

🆔️ @minerva_center

♦️موسسه مینروا و انجمن علمی روان‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی برگزار می‌کنند:

📍 کارگاه انتقال متقابل در مداخلات روان‌شناختی: ابزار حضور، فهم و مداخله

📝 در این کارگاه، انتقال متقابل را به‌عنوان ابزاری برای فهم بهتر مراجع، رابطه درمانی و فرایند جلسه بررسی می‌کنیم و به کاربرد آن در رویکردهای مختلف روان‌درمانی می‌پردازیم.

📎 محورهای کارگاه:
🔹️ سیر تحول مفهوم انتقال متقابل
🔹️ کاربردها و پیامدهای بالینی
🔹️ ملاحظات و نحوه کار با انتقال متقابل
🔹️ کاربرد در رویکردهای شناختی-رفتاری، هیجان‌مدار، سیستمی و...

👤 مناسب برای روان‌شناسان، روان‌درمانگران، مشاوران و دانشجویان حوزه روان

🗓 پنجشنبه، ۹ مهر
🕰 ۱۱ تا ۱۷ | ۶ ساعت
📍 حضوری در تهران + آنلاین

💰شهریه کارگاه: ۱ میلیون تومان


برای ثبت‌نام و دریافت اطلاعات بیش‌تر به شناسه زیر پیام دهید:
🆔️ @minerva_center

📱ارتباط با ما:
تلگرام | بله | اینستاگرام | روابط عمومی انجمن

اقتدار مادرانه، وقتی در پیوند با احساس گناه تعریف شود، نه در قامت منبع قدرت بیرونی که کودک بتواند علیه‌اش بجنگد، بلکه در قالب دِینی عاطفی شول می‌گیرد. برخلاف اقتدار کلاسیک پدرانه که با نه گفتن، فضایی برای ایستادگی و حتی عصیان فراهم می‌آورد، این شیوه‌ کنترل مادرانه، مرزها را به درون ساحت روانی کودک می‌کشاند تا او را به مجازات‌گر خویش بدل کند؛ کودک در چنین ساختاری با مانعی‌بیرونی طرف نیست، بلکه با صدایی درونی کلنجار می‌رود که هرگونه میل شخصی را در حکم خیانت به مادر و ویرانی پیوند عاطفی می‌بیند. در واقع، این مهربانی توام با ایجاد احساس گناه به مراتب از اقتداری صریح و خشن، مخرب‌تر است، چرا که کودک را در بند نگاه مادر گرفتار می‌کند و حق استقلال را از او سلب می‌کند. دشواری کار در همین‌جاست؛ مادری که جایگاه "خوب مطلق" را رها نمی‌کند و نمی‌تواند ناامیدی، خشم یا "نه" گفتن را به عنوان ابزاری برای مرزبندی سالم بپذیرد، ناخودآگاه کودک را از تجربه‌‌ اقتدار زنانه محروم می‌کند. ضرورت این گذار، نه در کمتر شدن محبت، که در توانایی مادر برای زیستن در مقام سوژه‌‌ای دارای قانون است؛ کسی که می‌تواند مرز بگذارد و با این‌همه، عشق را به گروگان قدرت نگیرد، تا کودک ببیند که می‌تواند با اقتدار زنانه نیز مواجه شود و آن را تجربه کند، بی آنکه برای حفظ رابطه‌ای که قرار است بالنده باشد، مجبور به نفی خود و قربانی کردن میل خویش شود.


(امیررضا مینویی‌فر | روان‌درمانگر تحلیلی)


@Minerva_channel

کانال روانکاوی مینروا pinned Deleted message

در این فضای امن است که سوژه شهامت می‌یابد میل و فتیش‌هایش را از حصار سانسور و شرم برهاند؛ چراکه تمنیات جنسی دیگر نه نشانه‌ای از نقص و کژروی، بلکه حقیقتی از میل و زیست‌جهان او تلقی می‌شوند.


(امیررضا مینویی‌فر | روان‌درمانگر تحلیلی)


@Minerva_channel

صمیمیت در رابطه تنها با ستایش وجوه درخشان یا ایده‌آل دیگری شکل نمی‌گیرد؛ بلکه در مواجهه با امر ناپذیرفتنی در او ممکن می‌شود. عشق، پرده‌برداری و دربرگرفتن همان لایه‌هایی از سوژه است که در پیشگاه عقل، هنجار اجتماعی و زبان مسلط، شرم‌آور، ناقص، ناپخته یا حتی مضحک شمرده می‌شوند. عشقبازی نوعی خلع سلاح نمادین است؛ ساحت امنی که در آن، شکنندگی و بی‌پناهی جسمانی و روانی دو تن، از گزند نگاه قضاوت‌گر جهان نجات می‌یابد.



(امیررضا مینویی‌فر | روان‌درمانگر تحلیلی)


@Minerva_channel

در مدرنیته، افراد به دنبال تطابق کامل، امنیت حداکثری و روابط بدون ریسک و دردسر (مثل انتخاب از روی کاتالوگ در اپلیکیشن‌های دوستیابی) هستند. عشق واقعی نیازمند زخم‌پذیری و مواجهه با دیگری نفی‌کننده است. تلاش برای حذف درد و عدم‌قطعیت، به نابودی اروس و تبدیل رابطه به آینه‌ای صرف برای تماشای خود (خودشیفتگی محض) می‌انجامد.



(امیررضا مینویی‌فر | روان‌درمانگر تحلیلی)


@Minerva_channel

کانال روانکاوی مینروا pinned Deleted message

وقتی رابطه در فضا بیناذهنی شکل می‌گیرد می‌توانیم هم‌زمان دو چیز را نگه داریم: تجربه‌ی روانی من واقعی است، اما تفسیر من از دیگری لزوماً حقیقت نهایی نیست. همچنین نیت خوب، اثر آسیب‌زننده‌ یک رفتار را از بین نمی‌برد. اما آسیب‌دیدن هم به‌تنهایی مجوزی برای نابود کردن تمامیت روانی دیگری نیست. می‌توان اثر یک رفتار را جدی گرفت، بدون اینکه انسان مقابل را به یک برچسب دائمی تقلیل داد.
با این حال، این اصل نباید به پوششی برای پنهان کردن سوءاستفاده تبدیل شود مخصوصاً در رابطه‌هایی که با خشونت، تروما یا نابرابری جدی قدرت همراه‌اند.

(امیررضا مینویی‌فر | روان‌درمانگر تحلیلی)


@Minerva_channel

کانال روانکاوی مینروا pinned a photo

▪️ موسسه مینروا برگزار می‌کند:

🔹️ کارگاه انتقال متقابل در مداخلات روان‌شناختی؛ ابزار حضور، فهم و مداخله

در این کارگاه، انتقال متقابل را به‌عنوان ابزاری برای فهم بهتر مراجع، رابطه درمانی و فرایند جلسه بررسی می‌کنیم و به کاربرد آن در رویکردهای مختلف روان‌درمانی می‌پردازیم.

▪️ محورهای کارگاه:
🔹️ سیر تحول مفهوم انتقال متقابل
🔹️ کاربردها و پیامدهای بالینی
🔹️ ملاحظات و نحوه کار با انتقال متقابل
🔹️ کاربرد در رویکردهای شناختی-رفتاری، هیجان‌مدار، سیستمی و...

👤 مناسب برای روان‌شناسان، روان‌درمانگران، مشاوران و دانشجویان حوزه روان

🗓 پنجشنبه، ۹ مهر
🕰 ۱۱ تا ۱۷ | ۶ ساعت
📍 حضوری در تهران + آنلاین
شهریه کارگاه: ۱ میلیون تومان


برای ثبت‌نام و دریافت اطلاعات بیش‌تر به شناسه زیر پیام دهید:

🆔️ @minerva_center

روانکاوی به ما می‌آموزد آنچه در قالب شوخی بیان می‌شود، از آنچه در قالب گفتار جدی مطرح می‌گردد، اهمیت کمتری ندارد؛ بلکه چه بسا از آن نیز مهم‌تر باشد.

(امیررضا مینویی‌فر | روان‌درمانگر تحلیلی)


@Minerva_channel

کانال روانکاوی مینروا pinned a photo

▪️ موسسه مینروا و مدرسه آیین برگزار می‌کنند:

🔹️ دوره جامع سیر تاریخی و تحول روانکاوی؛ از فروید تا قرن بیست‌ویکم | روانکاوی موقعیت محور
(Limited situation psychology)

در این دوره، مسیر شکل‌گیری و تحول اندیشه روانکاوانه را از پیشاتاریخ روانکاوی و فروید تا روابط ابژه، لکان، پدیدارشناسی، اگزیستانسیالیسم، گندلین، رویکردهای رابطه‌ای و بیناذهنی، عصب‌روانکاوی و تحولات معاصر دنبال می‌کنیم.

هدف دوره، شناخت روانکاوی به‌عنوان یک سنت فکری زنده و در حال تحول است؛ سنتی که در مواجهه با فلسفه، علم، فرهنگ و تجربه انسانی، بارها خود را بازتعریف کرده است.

🗓 شروع دوره از ۱۳ مهر (۲۱ جلسه)
🕰 دوشنبه‌ها ۱۶ تا ۱۷:۳۰
👤 مدرس: امیرحسین ابراهیم

شهریه: تا ۳ مهر ۷۵٪ تخفیف ( دو میلیون پانصد تومان)
تا ۱۰ مهر ۵۰٪ تخفیف (پنج میلیون تومان)
۱۰ مهر به بعد (ده میلیون تومان)

برای ثبت‌نام و دریافت اطلاعات بیش‌تر به شناسه زیر پیام دهید:

🆔️ @minerva_center