صمیمیت در رابطه تنها با ستایش وجوه درخشان یا ایده‌آل دیگری شکل نمی‌گیرد؛ بلکه در مواجهه با امر ناپذیرفتنی در او ممکن می‌شود. عشق، پرده‌برداری و دربرگرفتن همان لایه‌هایی از سوژه است که در پیشگاه عقل، هنجار اجتماعی و زبان مسلط، شرم‌آور، ناقص، ناپخته یا حتی مضحک شمرده می‌شوند. عشقبازی نوعی خلع سلاح نمادین است؛ ساحت امنی که در آن، شکنندگی و بی‌پناهی جسمانی و روانی دو تن، از گزند نگاه قضاوت‌گر جهان نجات می‌یابد.
(امیررضا مینویی‌فر | روان‌درمانگر تحلیلی)
@Minerva_channel
Post #1671
910