مغالطه شماره ۳۴

💠تطمیع💠

مغالطه تطمیع از یک نظر مانند مغالطه تهدید است.
با این اختلاف که در تهدید شخص به مخاطب خود می فهماند که اگر سخنم را نپذیری ، آسیب وضرر و زیانی به تو خواهد رسید و در تطمیع شخص به مخاطب می گوید اگر سخن مرا بپذیری سود و منفعتی عاید تو خواهد شد.
مثال:
آقای سعیدی شایسته‌ترین فردی هستند که می توانند مدیرعامل شرکت شوند ، اگر شما نیز به ایشان رای دهید از یک ماه مرخصی با حقوق بهره مند می شوید

در مقابل هم مشخص کننده و هم مخاطب او که در این دام می‌افتد هر دو شایسته مذمت هستند، البته آنچه برای مخاطب اتفاق می افتد اما او نیز با پذیرش آن سود و منفعت پا بر روی حق و حقیقت می گذارد .
نمونه بارز مسئله تمرکز و تکمیل که از جنبه اخلاقی قابل ملاحظه است مسئله رشوه دادن و گرفتن است که در تعالیم دینی هر دو طرف پس ته به شدت مجروح شده‌اند ،
مثال:
اگر زحمت بکشید و یک مهر تأیید به پایین این نامه بزنید حق الزحمه شما فراموش نمی شود. یک ویلا در شمال شهر قابل شما را ندارند.

خداوند در قرآن کریم به صورت کلی این قاعده را بیان می کند:
آیات را به بهای ناچیز معامله نکنید.

سوره بقره آیه ۴۱

با توجه به اینکه لفظ 'اشترا' هم به معنای خریدن است و هم به معنای فروختن.
پیام اصلی آیه فوق این است که
آیات الهی را ( به عنوان برجسته‌ترین مصداق حق و حقیقت ) با بهایی معادل ندهد . نشما دیگران‌را تطمیع کنید که چنین کاری انجام دهند و نه خود طمع کنید که دست به چنین کاری بزنید.

https://t.me/mghlte

فایل شنیداری این مغالطه
مطالب مربوط
مغالطه تهدید
توسل به احساسات (۱)
توسل به احساسات (۲)
سودجویی و منفعت طلبی
آرزو اندیشی
مثالی از مغالطه آرزو اندیشی