مثال هایی از مغالطه توسل به احساسات

2⃣سودجویی و منفعت طلبی

انسان سودجو و منفعت‌طلب همه چیز را برای خود می‌خواهد و در هر موضوعی با حرص و طمع . تنها به خود و به منافع و مطامع خود می‌اندیشد.
اگرچه این احساس در درون همه ی انسان‌ها وجود دارد و حد معقولی از آن لازمه حیات و زندگی است اما در صورتی که این نیروها و احساس بیش از اندازه تقویت شود ،شخص در همه مسائل هستی ، در جایی که پای علوم و معارف در میان است و باید عقل و استدلال چراغ دل انسان قرار گیرد ، مسائل را با دیدگاه سودجویانه دنبال می‌کند ، یعنی در هر مسئله به جای آنکه ببیند حق و حقیقت کدام است و دلیل و برهان کدام عقیده را تایید می کند ،
بیش از هر چیز به دنبال رای و عقیده ای می رود که هر چه بیشتر منافع او را تامین کند.
دین اسلام و تعالیم قرآن کریم و احادیث معصومین علیهم السلام ، علاوه بر اینکه صفات ناپسند نفسانی مانند سودجویی و منفعت طلبی را از لحاظ اخلاقی تقبیح کرده ، قائل است که چنین صفاتی بر روی عقل انسان نیز ، تاثیر منفی می گذارد.
امیرالمومنین علی علیه السلام در کلامی صریحاً به این امر اشاره دارد و می فرمایند:
بیشترین لغزش های عقل در زیر برق خیره کننده ی حرص وطمع صورت می‌گیرد .
نهج البلاغه حکمت ۲۱
نقل است علامه حلی فقیه و متکلم بزرگ قرن هفتم و هشتم در مورد یکی از احکام آب چاه به تردید افتاده بود
وی پس از مدتی تفکر دستور داد که چاه آب موجود در خانه اش را با خاک پر کنند و بعد به بررسی آن حکم خاص در باب آب چاه ادامه داد .
ایشان در مورد علت کار خود فرمود: ترسیدم از منافع شخصی خودم در مورد چاه آب خانه متأثر شوم و این امر باعث شود در این مسئله حکم حقیقی را کنار بگذارم و حکم دیگری را اظهار کنم.

مطالب مربوط:
تطمیع
مثال
https://t.me/mghlte