مغاله شماره ۳۲

💠 توسل به احساسات💠

اگر انسان تحت تاثیر احساسات قرار نمی‌گرفت ، دارای زندگی غیر طبیعی و عجیبی بود.
انسانی را تصور کنید که زیبایی های زندگی او را بر نمی انگیزد.
از هیچکس و هیچ چیز ،عشق و علاقه یا کینه و نفرتی در دل او نیست .
امید و آرزویی ندارد و برای نیل به هدفی تلاش نمی کند ، هیچ چیز در دل او خوف و هراسی ایجاد نمی‌کند و نسبت به هیچ چیز مهر و شفقتی در ضمیر وجود ندارد تمام صحنه‌های زندگی اعم از صحنه‌های حرن آور و رقت انگیز یا مضحک و خنده دار ، زشت یا زیبا
برای او یکسان است.
به همه چیز خیره خیره می نگرد احساس و عاطفه ای ،مثبت یا منفی در او برانگیخته نمی‌شود.
او تنها فکر می‌کند و غیره
بر چنین موجودی نمیوان نام انسان سالم نهاد .چنین موجودی که تننو از جهان خارج اطلاعات و محفوظاتی دریافت کند و تنها به استدلال منطقی بر روی آنها بپردازد ، بیشتر شبیه یک ماشین یا یک دستگاه کامپیوتر است تا یک انسان.
برابراین نقش و اهمیت احساسات در زندگی انسان امری است که نباید در آن تردید روا داشت ، اما ارتباطی احساسات با مسئله مغالطات از دو جنبه است :
⭕️یکی اینکه احساسات گاهی چنان بر انسان غلبه می‌کنند که همه جوانب به شخصیت او را تحت‌الشعاع خود قرار می‌دهد و از جمله این که با غلبه بر عقل و استدلال ، او را از درک صحیح حقایق باز می‌دارد .
⭕️جنبه دیگر این است که کسی وجود برخی احساسات را در مخاطب خود تشخیص دهد و از آنها به عنوان وسیله‌ای برای القاء سخن غیر مستدل خود استفاده کند.
سودجویی و منفعت طلبی ، کبرو غرور ، هوا وهوس نفسانی ، تعصب ولجاجت ،حسادت، ترس، منفی بافی ، خیالپردازی ، حسادت، کینه ودشمنی و غیره
همچنین اوضافی مانند عشق و محبت نمونه ای از احساساتی هستند کههتوانند زمینه‌ساز و عامل ارتکاب مغالطه توسل به احساسات شوند ،
در اینجا برای آشکار شدن جنبه مغالطی و تاثیر سوء آن بر روند منطق و استدلال ، به توضیح چند مثال در این زمینه می پردازیم:

توضیح شنیداری

https://t.me/mghlte