✅جواب :

اولا امامان ما شیعیان مجتهد صاحب رأی و اجتهاد شخصی نیستند که مثل ابوحنیفه و شافعی با هم اختلاف فتوای اجتهادی داشته باشند آنان حجت‌های الهی و مبین وحی‌اند اگر در روایات ظاهرا اختلافی دیده شود، یا از باب تقیه است، یا تخصیص وتقیید، یا اختلاف در موضوع، یا روایت شاذ و معارض است. این را اصول فقه شیعه حل می‌کند، نه اینکه بگوییم امامان با هم اختلاف اجتهادی داشتند طبق مبنای شما پیامبر شما می‌تواند اشتباه کند یا آیات قرآن را فراموش کند یا احکام الهی را فراموش کند اما مبنای شیعه از این اتهامات و شرکیات مبرا است شما وتقي در موضوع خلافت و امامت حرفی برای گفتن نداشتید رو آوردید به مباحث حاشیه ای و گرنه مبانی شما جماعت مبانی الحادي است

ثانیا اما روایاتی که استناد شد توصیح بدهیم دو روایت اول امام باقر و امام صادق علیهم السلام درباره نکاح با مملوکه است ؛ یعنی اگر مرد آزاد با کنیز ازدواج کند، آن کنیز او را محصن نمی‌کند. قرینه‌اش این است که در روایت دوم متقابلا می‌فرماید:

👈لَا يُحْصِنُ الْحُرُّ الْمَمْلُوكَةَ وَلَا تُحْصِنُ الْمَمْلُوكَةُ الْحُرَّ

یعنی سخن از رابطه زوجیت میان حر و مملوکه است

اما دو روایت دوم از امام کاظم علیه السلام درباره ملک یمین و سریه است؛ یعنی کنیزی که در ملک اوست و با او وطی می‌کند و او را از زنا مستغنی می‌سازد

تعبیر 👈عِنْدَهُ السُّرِّيَّةُ وَ الْأَمَةُ يَطُؤُهَا و تعلیل 👈إِنَّمَا ذَلِكَ لِأَنَّ عِنْدَهُ مَا يُغْنِيهِ عَنِ الزِّنَی نشان می‌دهد بحث استغناء جنسی مشروع است، نه نکاح با کنیز

💢پس یکی زوجه مملوکه است و دیگری ملک یمین این دو موضوع متفاوت را وهابی به هم چسبانده و اسمش را اختلاف امامان گذاشته سواد مه ندارید عقل هم ندارید

ثالثا بر فرض هم که در ظاهر تعارض باشد، قاعده اصولی حمل مطلق بر مقید جاری می‌شود به این بیان که روایات اول و دوم ناظر به جایی است که تنها رابطه نکاح با مملوکه است روایات سوم و چهارم ناظر به جایی است که کنیز در ملک او و مورد وطی فعلی و موجب استغناء است پس تعارض مستقر نیست

رابعا اینکه روایت اسحاق بن عمار موثق است، به معنای حجیت قطعی و بی‌معارض نیست ، موثق بودن سند، آن را از معارضه با روایات صحیح و مشهور خارج نمی‌کند و باید بدانید روایت موثق یعنی راوی غير امامي در سند است و روایات راوی غير امامي مادامیکه مخالف و معارض نداشته باشد یعنی موافقت با مذهب هم باشد پذیرفته است درغیر اینصورت خير،لذا فقهای شیعه در این مسئله نظراتی دارند؛ برخی روایت امام کاظم را بر تقیه یا بر معنای لغوی استغناء حمل کرده‌اند و مشهور بر عدم احصان کنیز است این اختلاف، اختلاف فتوای فقهاست که بر می‌گردد به مبانی اجتهادی آنان و فقیه یا راوی ممکنه در نقل از امام هم مرتکب خطا بشود

اگر قرار باشد اختلاف ظاهری روایات دلیل بر اختلاف اجتهادی امامان باشد، باید همین حرف را در صحیحین و فقه وهابیت هم بزنید آنجا ده‌ها روایت متعارض و فتوای متخالف از ابوحنیفه، مالک، شافعی و احمد بن حنبل هست چرا آنجا اسمش را اجتهاد می‌گذارید، اما اینجا اختلاف امامان؟ اختلاف و درگیری های مذاهب اربعه را رحمتی برای امت دانسته اید اما به اهل‌بیت می‌رسید آنرا اختلاف و خطا میدانید حال آنکه همانطوری که قرآن معصوم است امام و نبي هم معصوم از خطا و اجتهاد شخصي هستند اينا رو گفتم که با روایات ما مثل مبانی خودت برخورد نکنی

بنابراین این ادعای شما از جهل به فقه الحدیث است و بخشی هم بر میگرده به دشمنی و شیوه و رسم الحادی شما نسبت به اهل‌بیت رسول الله و با مغالطه اتهام می‌زنید حال آنکه امام معصوم در حکم الهی اختلاف ندارد و تمام نطق او معصوم است. ممکنه راوی گزارشی را اشتباه بیان بکند این اشتباه راوی ربطی به امام معصوم ندارد ایضا اختلاف ظاهری روایات با قواعد اصولی، تفکیک موضوع، حمل مطلق بر مقید و بررسی سند و دلالت حل می‌شود شما باید اول فقه الحدیث و اصول استنباط را یاد بگیرد، بعد بیایید شیعه ستیزی بکنید .والسلام .

https://t.me/menhajol_beda/40842

https://t.me/menhajol_beda/40769