اولا این ناصبی مغرضانه و عامدانه اختلاف در مسائل کلامی و فقهی را به اختلاف در اصول دین معنا کرده و آنرا به اختلاف در اصول مذهب تطبیق داده که میگیم اگر ملاک بطلان، صرف وجود اختلاف باشد،اولین مذهبی که باطل می‌شود، مذاهب اهل سنت است؛ نه تشیع.

❌ادعا کرده اختلاف مفید و سید مرتضی، در اصول دین !

بنده مقدمه ای رو عرض کنم ببینید بخش اول اصول و عقائدی هستند که اختلاف در آنها سبب بی ایمانی نمی شود
مانند تفاصیل برزخ و معاد اما قسم دوم از اصول عقائد ، اصولی هستند که اختلاف در آنها سبب بی ایمانی میشود مانند اصل وجود معاد و امامت و نبوت و....علمای شیعه بعضا در قسم اول از اصول اعتقادی که ذکر کردیم با هم اختلافاتی داشته اند. یعنی اگرم سلمنا جدلا اختلافی باشد مربوط به قسم اول است مانند اینکه بعضی از قمیین بعضی از صفات ائمه علیهم السلام را غلو میدانستند برخی نیز خیر.این اختلافات از قسم اول بوده و سبب بی ایمانی نمی شود .
به عنوان مثال هیچ یک از شیعیان ،شیخ صدوق رضوان الله تعالی علیه را بی ایمان نمیداند به خاطر اعتقاد به اسهاء ربانی با اینکه شیخ صدوق رض در این مساله با اجماع علما مخالفت دارد.لذا این اختلافات بسیار طبیعی است
با این مقدمه در جواب ادعای اول ناصبی میگیم اولا اصول دین امامیه عبارت است از توحید، عدل، نبوت، امامت، معاد جناب شیخ مفید و سید مرتضی علیه الرحمه هر دو بر این اصول اتفاق داشتند اختلاف آنان در مسائل کلامیِ فرعی مانند صفات، اراده، بداء، تکلیف ما لایطاق، تفویض و جبر بوده ، اینها اصول دین به معنای ارکان ایمان نیستند، بلکه مباحث نظری اجتهادی‌اند، اگر اختلاف در این سطح موجب بطلان باشد، پس اشاعره، ماتریدیه، معتزله و حنابله همه باطل‌اند؛ چون در اصول دین و صفات و کلام الله و ایمان و قضا و قدر اختلاف دارند.

ثانیا حنفیان ماتریدی‌اند،شافعیان و مالکیان اشعری، حنابله اثری اند. آیا این اختلاف در اصول دین نیست؟

در فروع هم اختلاف ابوحنیفه، شافعی و مالک مشهورتر از آن است که کسی انکار کند اگر اختلاف فقهی دلیل بطلان باشد، باید همه مذاهب اربعه باطل شوند. پس استدلال وهابی، اول خودش را هدف می‌گیرد.

❌ اما در مورد سخن شیخ طوسی درباره تعارض اخبار

✅ شیخ طوسی در تهذیب و استبصار به تعارض اخبار تصریح کرده، اما خود همین دو کتاب برای حل و جمع اخبار نوشته شده‌اند خیلی ساده است . روش ایشان عرضه بر قرآن، ترجیح سند، شهرت، تقیه و تخییر است. این نشانه غنای فقه شیعه است، نه بی‌مبنایی. اهل سنت هم در صحیحین روایات متعارض دارند و با اختلاف الحدیث و ناسخ و منسوخ اونرو حل می‌کنند. پس تعارض اخبار در هر مکتبی هست. و این ربطی به اصول دین ندارد

❌ روایات تقیه ای انقد زیاد است کسی نمی‌تواند فتوا بدهد.. و عده ای ترک دین کردند

اولا تقیه ریشه قرآنی دارد إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ. ثانیا تقیه برای حفظ جان است، نه جعل دین. وجود روایات تقیه‌ای، دلیل عدم نص و عدم فتوا نیست؛ بلکه فقیه با قرائن، تقیه را تشخیص می‌دهد. خود اهل سنت نیز در تاریخ، تقیه و کتمان داشته‌اند

❌ ادعای اختلاف در رجال شیعه

✅اختلاف در توثیق و تضعیف راویان، مخصوص شیعه نیست. بخاری و مسلم نیز در برخی راویان با هم اختلاف دارند. اختلاف درباره محمد بن سنان یا دیگران، نشانه اجتهاد رجالی است، نه بی‌مبنایی هر مکتبی علم رجال و قواعد جرح و تعدیل دارد.

❌تکفیر متقدمين..

✅در تاریخ اهل سنت نیز معتزله و اشاعره و حنابله یکدیگر را تکفیر و تفسیق کرده‌اند. اینکه چیزی نزد برخی کفر و نزد برخی واجب باشد، اگر در مسائل اعتقادی فرعی باشد، در همه فرق رخ داده است.با روایات متواترة ای دارید که علمای تان ابوحنیفه را بخاطر فقه و اعتقادش تکفیر و لعن کرده ، حماد بن سلمه و شعبة بن الحجاج دو تن از بزرگان اهل سنت، ابوحنیفه را لعن میکردند

🔹حدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ أَبِی عَتَّابٍ الْأَعْیَنَ، ثنا مَنْصُورُ بْنُ سَلَمَةَ الْخُزَاعِیُّ، قَالَ: سَمِعْتُ حَمَّادَ بْنَ سَلَمَةَ، «یَلْعَنُ أَبَا حَنِیفَةَ»، قَالَ أَبُو سَلَمَةَ: وکَانَ شُعْبَةُ " یلْعَنُ أَبَا حَنِیفَةَ.  اسناده صحیح .

🔸منصور بن سلمه می گوید شنیدم که حماد بن سلمه ابوحنیفه را لعن می کرد.
ابو سلمه گفته است : شعبة ( بن الحجاج ) هم ابوحنیفه را لعن می کرد.

📚 السنة لعبد الله بن احمد، ج 1 ، ص 211 ، ح 345 ط دار ابن القیم

🔹 وأخبرنا عبد الملك بن محمد بن عبد الله الواعظ، قال: أخبرنا أحمد بن الفضل بن خزيمة، قالوا: حدثنا أبو إسماعيل الترمذي، قال: حدثنا أبو توبة، قال: حدثنا الفزاري، قال: سمعت الأوزاعي، وسفيان، يقولان: ما ولد في الإسلام مولود أشام عليهم، وقال الشافعي: شر عليهم، من أبي حنيفة .

🔻 اوزاعی و سفیان می گفتند : در اسلام، فرزندی شوم تر از ابوحنیفه به‌ دنیا نیامده است و امام شافعی هم میگفت : شر تر .