Assalomu alaykum, deyarli 1 oydan beri aytarli post qo'ymadim.

Qaytuv qilish vaqti keldi, menimcha.

Oxirgi paytlarda ko'p narsani o'yladim. Aslida vaqtim o'ylaganimdan ko'ra ko'proq ekanini, va uni nimalar bilan to'ldirayotganimga ahamiyat berdim. Tushunishingiz uchun, men oldin ko'p vaqtni oilaviy o'tkazishga harakat qilardim, va tabiiyki, kunlar tezlashib ketgandek tuyulardi. Hozir bitta o'zim bu yerda bo'lganim uchun vaqt o'tishi ancha sekin, va men bunga moslashyapman.

Bilasiz, hozir o'zim yillar davomida orzu qilgan joydaman, va juda ko'p sayohat qilishga imkonim, sharoitim bor. Toshkentda ham ishlar ancha qizg'in ketyapti. Yangi filial, jamoa kengayishi, yangi loyihalar... Oilam ham tinch va baxtli.

O'zimga savol berdim: agar 6 yil oldin ketganimda ham shunday bo'larmidi? Hozirgidek bemalol yangi soha o'rganolarmidim? Xohlagan paytim xohlagan narsamni sotib ololarmidim? Yoki professorlar va kursdoshlarim oldida tilim ikki qarich bo'lolarmidi (o'zimga bo'lgan ishonchni nazarda tutyapman)?

Menimcha, yo'q.

Endi sizga million marta aytilgan gapni aytaman. Niyatlar, vaqti soatida va eng chiroyli holatida amalga oshadi. Va bunga o'zim dalilman. O'ta katta niyat qilishdan va duo qilishdan to'xtamang.

Hamma "harakat ham qilish kerak" deydi. Men ba'zida o'zim ham orzularimni qanday amalga oshirishni bilmayman. Lekin o'sha menga kelayotgan "vision" amalga oshishi uchun duo qilaveraman va bunga ishonaman.

Ta'sirliroq tugatmoqchidim, o'xshamadi🥲