『 مامان من حمال احساسات تو نیستم 』

🌀سال‌هاست که چیزی را با خودم حمل می‌کنم که برایم تعریفی ندارد. یک سنگینی مبهم روی سینه، یک صدای آرام در ته سرم که می‌گوید: «یک جای کار تو می‌لنگد. ذات تو مشکل دارد.» من این صدا را مثل یک واقعیت مسلم پذیرفته بودم، بی‌آنکه بدانم این صدا از کجا آمده است.

❒شرم تزریق شده میراثی که روایت ندارد :شرم ممکن است برای خود شخص نباشد، بلکه شرم یک نفر دیگر باشد که ممکن است به ترومای نسل بعد تبدیل شود. یعنی شخص احساس آشفتگی می‌کند ولی هیچ روایتی برای توصیف آن ندارد چون این احساس در اصل احساس یک نفر دیگر بوده است. این پدیده در بین کودکانی که مادر افسرده داشتند بسیار رایج است.

🎭حالا می‌فهمم. این صدا، صدای توست مامان. این سنگینی، شرمی است که من برای تو حمل می‌کردم.

❒هم آهنگی به بهای گم کردن خود : باید به یاد داشته باشیم که کودکانی که دلبستگی نا‌ایمن دارند به شدت مستعد این هستند که احساساتشان با احساسات مادرشان هم طنین شود. آن‌ها به شدت با مادرانشان هم‌آهنگ می‌شوند و عواطف منفی والدینشان را انعکاس می‌دهند تا بتوانند رابطۀ امن تری ایجاد کنند و هیجانات خودشان را هم بهتر تنظیم‌ کنند.


❒فقدان روایت : این پاسخ سازگارانه باعث می‌شود آنها احساسات منفی‌ای را که متعلق به خودشان نیست، مثل شرم بیشتر درونی کنند. بنابراین، شرم در این کودکان به جای اینکه تبدیل به یک خاطره خاص شود، تبدیل به یک نشانه روان‌تنی می‌شود که احتمالا تا پایان عمر باقی می‌ماند.

︵‿︵‿୨୧‿︵‿︵


🌱اما دیگر کافیست! من حالا بزرگ شده‌ام. حال از میان مه‌ِ این همه سال، می‌توانم تشخیص دهم که این بار، بارِ من نیست. این شرم، قصه‌ی زندگی من نیست؛ این یک نشانه‌ی خارجی است که به بدنم چسبانده شده.من مسئول نجات تو نیستم، من مسئول زندگی خودم هستم.

#درمان_کودک_دیده_نشده_در_بزرگسالی #کاترین_استاوفر

┏━━━━━━━━━━━
🏛🎭📔📕@Marham_Foundation
➖➖➖➖➖➖➖➖
@IranaPsychologicalAssociation
┗━━━━━━━━━━━━