❇️ #درس‌های_یک_مورخ

9⃣ «که آموزگارت مسیحای توست»

دو‌ معلم در دوره‌های راهنمایی و دبیرستان بیش از هر کس در علاقه‌مند کردن من به تاریخ نقش داشتند.‌

در دوره راهنمایی، معلم تاریخ و جغرافیا و مدنی یک نفر بود؛ آقای رسول موسوی‌نسب. کوتاه‌قامت بود و سری کم‌مو داشت، اما تیز، باهوش و حاضرجواب بود. سیاست را هم می‌فهمید؛ سال ۱۳۵۶ دانش‌آموزش بودم. یک بار درباره انقلاب سفید از او پرسشی کردم. پاسخی صریح داد و با آن پاسخ به من آموخت که نباید هر چه را در کتابی خواندی، باور کنی. به نظرم همان سوال باعث شد که احساس کند دانش‌آموزی علاقه‌مند در کلاس دارد. یادم هست یک بار در کلاس شیطانی نکرده بودم، اما به درس گوش نداده بودم. کلاس که به پایان رسید گفت: «قنوات! خواستم یک پشت گردنی بهت بزنم، اما دلم نیامد.» نمی‌دانم! شاید اگر زده بود، عشق و علاقه به تاریخ هم از سرم پریده بود.

چند سال بعد در دبیرستان با معلمی دیگر روبه‌رو شدم که ارزش کار او کمتر از آقای موسوی‌نسب نبود. معلم درس تاریخ در دبیرستان، آقای محمد فوادی بود. جوانی خوش‌تیپ و خوش‌اخلاق که لیسانس حقوق از دانشگاه تهران داشت، ولی قضاوت و وکالت را رها کرده و معلم تاریخ شده بود.‌ او بعدها کارشناسی ارشد و دکتری تاریخ گرفت.

آقای فوادی علاقه‌ام به تاریخ و استعدادم را در این رشته کشف کرده بود و می‌کوشید هر دو را پرورش بدهد. یادم هست مرا پای تخته می‌خواند و به جای این که سوالی جزئی و مشخص از من بپرسد، عنوانی را می‌داد و می‌گفت درباره آن حرف بزن. من هم شروع می‌کردم و گاهی تا ده دقیقه عملاً یک کنفرانس کلاسی می‌دادم. او اینگونه اعتماد به نفس و توانایی سخنوری مرا در تاریخ بالا می‌برد. با آقای فوادی هنوز هم در تماس هستم.‌ او هنوز هم به من اعتماد به نفس می‌دهد؛ هر وقت برای سخنرانی به بهبهان دعوت می‌شوم، می‌آید و متواضعانه در میان حاضران می‌نشیند و در پایان - آشکارا یا خصوصی - تحسینم می‌کند.
همیشه فکر می‌کنم آقای موسوی‌نسب، شک کردن به گزاره‌های تاریخی را به من آموخت و آقای فوادی اعتماد به نفس برای سخن گفتن از تاریخ را در من پرورش داد.

🔸ارزش معلمان، بیش از آن‌که در اطلاعاتی باشد که به دانش‌آموزان می‌آموزند، در راهی است که پیش روی آنان می‌گشایند.‌

عبدالرحیم قنوات
دانشگاه فردوسی مشهد
۱۴ شهریور ۱۴۰۵

#ماهرروز
#رسول_موسوی‌_نسب
#محمد_فوادی

📌درس‌های یک مورخ، شنبه‌ها، ساعت ۱۶ منتشر می‌شود.