Пасля вызвалення апошняй групы палітвязняў у мяне з'явілася магчымасць паказаць некалькі ролікаў жанчынам, якія толькі што выйшлі з калоніі. Гэтыя хвіліны цяжка перадаць словамі, я бачыў слёзы на іх вачах, чуў словы падзякі. Але найбольш мяне кранула тое, што яны дзякавалі не толькі за сябе, яны дзякавалі і за тых палітвязынак, якія засталіся па той бок калючага дроту.
А ўчора атрымаў яшчэ адно пацвярджэнне. Мне напісала былая палітвязынка, экс-гендырэктарка TUT.BY Людміла Чэкіна, якая каля месяца таму выйшла на свабоду:
«Мы в колонии знали про ваши ролики, эти новости доходили до нас со свиданий, это на самом деле очень нас поддерживало и давало надежду, что о нас не забыли!»
Я сам прайшоў праз турму і калонію і ведаю, што значыць пачуць за кратамі: пра цябе памятаюць, тваё імя гучыць на волі. Цяпер я разумею, як працуе гэты просты ланцужок: 📱 TikTok → чалавек на волі → спатканне ў калоніі → палітвязынка, якая даведваецца, што пра яе памятаюць.
Гэта ўжо не проста прагляды. Гэта салідарнасць, якая даходзіць праз турэмныя сцены. І вось што яшчэ зразумеў. Коўл прыедзе і з'едзе, хтосьці выйдзе на свабоду, а хтосьці застанецца за кратамі. Але пакуль там застаецца хоць адна палітвязынка, яе імя павінна гучаць на волі.
❓ Дык што, сябры, працягваем гэты маленькі праваабарончы стартап? Калі лічыце, што гэта важна, дапамажыце. Глядзіце ролікі, дзяліцеся імі, расказвайце пра палітвязынак.
Бо цяпер я ведаю: нават адзін кароткі ролік можа прынесці надзею чалавеку за калючым дротам.
🔎 Усе ролікі тут:
https://www.tiktok.com/@l.sudalenka
⚪️🔴⚪️ #Палітвязынкі #Палітвязні #Беларусь #Салідарнасць