پشت صحنه‌ی ادبیات....

امروز با نویسنده‌ای آشنا می‌شویم که او را با عنوان «Known for Being Unknown» (شناخته‌شده برای ناشناخته بودن) معرفی می‌کنند.

سیگیزموند دامینیکوویچ کرژیژانوفسکی (Сигизмунд Доминикович Кржижановский)، زاده‌ی ۱۸۸۷ در کی‌یف و برخاسته از خانواده‌ای لهستانی، نویسنده، نمایشنامه‌نویس، فیلسوف و تاریخ‌دان شوروی و روس بود. او در زمان حیات خود موفق شد تنها چند مقاله و ۹ داستان منتشر کند و عمده‌ی نوشته‌هایش پس از مرگ او پا به عرصه‌ی ادبیات گذاشتند.

کرژیژانوفسکی فیلم‌نامه‌ی آثاری همچون The Feast of St. Jorgen (۱۹۲۹) و The New Gulliver (۱۹۳۵) را نیز نوشت؛ بااین‌حال، برای هیچ‌یک از این آثار تقدیری از او به عمل نیامد و حتی نامش نیز در میان فیلم‌نامه‌نویسان ذکر نشد.

سبک نوشتاری کرژیژانوفسکی را متأثر از نویسندگانی چون رابرت لویی استیونسون، نیکلای گوگول، ادگار آلن پو، ارنست تئودور آمادئوس هافمن و دیگران می‌دانند.

در سال ۱۹۷۶، پژوهشگری به نام وادیم پرلموتر آرشیو نوشته‌های کرژیژانوفسکی را کشف کرد و یکی از داستان‌های کوتاه او سرانجام در سال ۱۹۸۹ به چاپ رسید. این دوره با جریان «پرسترویکا» (перестройка) هم‌زمان بود؛ دوره‌ای که طی آن بسیاری از آثار سانسورشده‌ی نویسندگان و آثاری که در زمان حیاتشان ممنوع یا منتشرنشده باقی مانده بودند، بار دیگر فرصت انتشار پیدا کردند.

آثار منتشرشده در طول حیات کرژیژانوفسکی و همچنین نوشته‌هایی که پس از مرگش منتشر شدند، او را به یکی از چهره‌های برجسته و منحصربه‌فرد ادبیات روسیه تبدیل کردند؛ گرچه خود او سال‌ها در گمنامی زیست و سرانجام نیز در سال ۱۹۵۰، در گمنامی درگذشت.

@lira_sbu