قبل از مطالعه این پست حتما کیس بالینی قبلی رو بخونید :

۱. محتمل‌ترین محل خونریزی و مهم‌ترین اقدامات اولیه احیا:

محتمل‌ترین محل:

خونریزی از زخم پپتیک (معده یا دئودنوم) با توجه به سابقه زخم قدیمی و مصرف NSAID

اقدامات اولیه احیا :

- دو رگ محیطی بزرگ (حداقل ۱۸G) یا در صورت نیاز رگ مرکزی
- احیای مایعی تهاجمی با کریستالوئید (نرمال سالین یا رینگر) تا رسیدن به فشار خون قابل قبول
- ترانسفیوژن خون (هدف Hb حدود ۷–۸ در بیمار بدون بیماری قلبی ایسکمیک فعال)
- اکسیژن، مانیتورینگ مداوم، سرم فیزیولوژی و آماده‌سازی برای انتقال به مرکز مجهز
-رژیم NPO بیمار و گذاشتن NG tube در صورت نیاز (اختلاف نظر به علت احتمال وجود واریس وجود دارد)

۲. معیارهای ارزیابی شدت و نیاز به مداخله اورژانسی:

معیارهای رایج:
- معیار Rockall Score (قبل و بعد از اندوسکوپی)
- معیار Glasgow-Blatchford Score
(برای تصمیم‌گیری در مورد نیاز به بستری و مداخله)
- علائم شوک هیپوولمیک (هیپوتانسیون، تاکی‌کاردی، ارتوستاتیک، کاهش پرفیوژن)
- افت واضح Hb نسبت به مقدار قبلی
- خونریزی فعال مداوم (هماتمز مکرر یا ملنای فراوان)

در این بیمار با هیپوتانسیون، تاکی‌کاردی و افت واضح Hb، خونریزی شدید و ناپایدار محسوب می‌شود

۳. اندیکاسیون‌های اندوسکوپی اورژانسی و درمان دارویی همزمان:

اندوسکوپی اورژانسی (معمولاً در کمتر از ۱۲ ساعت، ترجیحاً ۶ ساعت در بیماران ناپایدار):

- شوک هیپوولمیک
- خونریزی مداوم یا عودکننده
- نیاز به ترانسفیوژن مکرر
- بیماری‌های زمینه‌ای پرخطر

درمان دارویی همزمان:

- تجویز PPI وریدی با دوز بالا(مثلاً پنتوپرازول ۸۰ mg بولوس و سپس انفوزیون ۸ mg/h) — حتی قبل از اندوسکوپی
- اصلاح انعقادی در صورت نیاز
- در صورت شک قوی به واریس (که در این کیس کمتر مطرح است): اکترئوتاید
- آنتی‌بیوتیک در بیماران سیروزی

#اورژانس
#داخلی
#گوارش
#خونریزی_گوارشی

📌 گروه آموزش بالینی لینوم

🆔 @linomium