Пра pay gap, справядлівую аплату працы, мацярынства і капіталізм, ч. 1

Першая частка - https://t.me/linearaggression/5

#statistics #politics

Зараз самы час паразмаўляць пра тое, наколькі такі стан рэчаў лічацца прымальным. Так, нават у развітых краінах назіраецца трэнд на жаданне жанчын сядзець дома з дзецьмі. Больш за тое, кожная трэцяя амерыканская жанчына ўскладае віну за немагчымасць рэалізацыі такога сцэнара на сваіх партнёраў. Улічваючы менш развітыя ў плане гендэрнай роўнасці краіны, сярэдняя лічба працуючых жанчын на планеце складае 39% ад агульнай колькасці працуючых.

Тобок, жанчыны абіраюць ці вымушаныя не працаваць. Але іх можна зразумець - мацярынства выціскае іх у менш аплачваемыя сектары эканомікі. Больш за тое, існуе пэўная карэляцыя паміж нізкай аплатай працы і тым, што Cal Newport назваў “shallow work” - павярхоўныя, маркотныя абавязкі па перакладанні папер і адказаў на емэйлы. Абавязкі, якія складаюць падмурак феномену bullshit jobs, здольных пераўтварыць маладых і амбіцыёзных у каментатараў тутбая і анлайнера. Тобок, жанчыны не толькі атрымліваюць менш грошаў, але таксама менш задавальнення ад працы, менш радасці ад пачуцця самарэалізацыі. І абіраюць замест гэтага дзяцей і вольны час. Не можа быць.

Уявім для параўнання, што на мужчын больш не ціснуць нормы патрыярхальнага грамадства. Больш за тое – у іх ёсць рэалістычная опцыя дэлегацыі сваіх фінансавых патрэбаў: армія састарэлых, забяспечаных геяў, ці наскрайняк роба-камунізм. Мне падаецца, апраўдана было б чакаць росту дармаецкіх настрояў таксама сярод мужчын. Канешне, апроч тых, хто рашуча накіраваны культываваць у офісах свой гемарой. No kink shaming intended.

Таксама тое пенальці, якое нясуць жанчыны за гадаванне дзяцей можа быць адной з падстаў зніжэння нараджальнасці. Пры наяўнасці такога пенальці, а таксама высокай ступені разводаў, жаданне жанчын як мага болей кар’ерна рэалізавацца перад завядзенням дзяцей і хутчэй вярнуцца на рынак працы - гэта наўпрост хэджаване рызыкаў і спроба палепшыць даўгатэрміновую фінансавую стабільнасць.

Актыўныя спробы змагацца са стэрыятыпамі пра “прынцэс”, “попросіте девушку нарісовать велосіпед” і “тыжебудущаямать” - гэта ўжо знаёмая дадзенасць. Куды менш знаёмы, але, як мы толькі што высветлілі, вельмі істотны вугал дэбатаў - гэта пра гнуткія гадзіны і сучасныя карпаратыўныя нормы кшталту “перапрацоўвае - добры супрацоўнік”. Трансфармацыя гэтых нормаў і пераход на больш гнуткія графікі працы здольная істотным чынам знізіць pay gap і павысіць агульную эканамічную прадуктыўнасць. Таму што, калі нам блізкія ідэі Адама Сміта, мы хочам бачыць больш роўныя ўмовы для рэалізацыі сваіх талентаў. І той факт, што нехта таленавіты будзе наказаны за жаданне мець дзяцей ніякім чынам не прыносіць грамадству карысць.

Часам можна пачуць аргумент пра тое, што калі жанчына сапраўды таленавітая, яна нягледзячы на сэксізм і патрыярхальныя інстытуты, апасля дэкрэту і двух дзяцей будзе спаборнічаць з мужчынамі на роўных. Гэта аргумент з разраду забегаў на 100 метраў у басейне з гаўном. Тэарэтычна, калі ты сапраўды хочаш, можна і ў ім паказваць уражваючыя секунды. Проста бегчы не па калена ў гаўне куды прасцей і прыемней. Толькі і ўсяго.