📄 عنوان مقاله:
How the mouth became symbolic
✍️ نویسندگان:
Luca S. Rinaldi, Vittorio Gallese
📑 منتشرشده در نشریهٔ Trends in Cognitive Sciences
📝 ترجمهٔ فارسی چکیده:
پیش از آن که نامگذاری کنیم، لمس میکنیم. ما بر این باوریم که ریشههای زبان نه در نمادهای انتزاعی و غیرحسی (amodal)، بلکه در تجربههای بدنی اولیه قرار دارند. تعاملات لمسی و دهانیِ اولیه از طریق کاوش فعال، دانش مفهومی را بنیان میگذارند. دهان، که همچون اندامی شناختی عمل میکند، نهتنها جایگاه تولید گفتار، بلکه کانون ادراک لمسی و تعامل بیناذهنی (intersubjective) نیز هست. به نظر ما زبان ممکن است از طریق بازاستفادهٔ عصبی (neural reuse) از مدارهایی تکامل یافته باشد که در اصل به دریافت مواد غذایی و درک کنش اختصاص داشتند. این مدارها بهتدریج تحت تأثیر امکانات کنشی (affordances)، شبیهسازی بدنمند (embodied simulation) و نمادپردازی آوایی (sound symbolism) شکل گرفتهاند. در این مقاله، مسیری از الگوهای حسی-حرکتی تا صورتهای آوایی شمایلی (iconic vocal forms) ترسیم میکنیم که تجربهٔ بدنی را به ارجاع نمادین پیوند میدهد؛ مسیری که میتواند زمینهساز شکلگیری فرایند یادگیری زبان باشد.
(🤖 ترجمهشده با هوش مصنوعی، GPT-5.6 Sol)
🔗 دریافت مقاله:
https://doi.org/10.1016/j.tics.2026.02.011
🔹 انجمن علمی دانشجویی زبانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی | @LAATU