O‘tkir Hoshimovning “Bahor qaytmaydi” qissasi – insonning ma’naviy tanazzuli, shuhrat ortidan quvib, hayotning asl ma’nosini yo‘qotgan ijodkor qismati haqida falsafiy asardir. Muallif Alimardon To‘rayev timsolida iste’dod egasining ichki dunyosini, u kechirgan iztirob, hasad, g‘urur va pushaymonlikni nihoyatda chuqur tahlil qiladi.
Asarda “bahor” — yoshlik, poklik va orzular timsoli. Ammo vaqt o‘tishi bilan bu bahor qaytmas darajada uzoqlashadi. Alimardon o‘z hayoti davomida shuhrat ketidan quvib, insoniy qadriyatlar, sadoqat, muhabbat va vijdon kabi tuyg‘ularni yo‘qotadi. Natijada u o‘zining eng katta raqibi ham, eng katta qurboni ham o‘zi ekanini tushunadi.
Muallif obraz orqali o‘quvchini o‘z hayoti haqida o‘ylashga undaydi: biz kimning baxti evaziga o‘z orzularimizni qurmoqdamiz? Shuhrat, boylik yoki haqiqiy baxt — qaysi biri inson uchun muhim? Bu savollar asar tugaganidan so‘ng ham o‘quvchini tark etmaydi.
“Bahor qaytmaydi” — bu faqat bir san’atkorning fojiasi emas, balki har bir insonning ruhiy uyg‘onishiga chorlovchi, hayotiy saboq beruvchi qissa. O‘tkir Hoshimovning samimiy tili, chuqur falsafasi va yurakdan yozilgan satrlari bu asarni o‘zbek adabiyotining eng ta’sirli durdonalaridan biriga aylantirgan.
@kitapci_kiz