«فقط ما را تنها بگذارید»: فلسفه ‌ای برای زندگی

این مطلب اولی است که در کانال اینستاگرامی «کماکان» منتشر شده است.

مطلب با این شروع می شود که در یکی از ویدیوهای قابل‌توجهِ زمان سیل ۲۰۱۹، پیرمردی مسئول دولتی را خطاب می‌کرد. با درد به او می‌گفت:
«فقط ما را تنها بگذارید! دارید ما را اذیت می‌کنید! دارید ما را رنج می‌دهید. آیا حتی خدا از این اذیت‌ها راضی است؟ پیغمبر از این راضی است؟ اگر ما را نمی‌خواهید، علف‌کش بیاورید و ما را بکشید؛ فقط ما را به حال خودمان بگذارید.»

رابطهٔ مردم عرب با دولت ایران در همین یک جمله، «ما را تنها بگذارید»، خلاصه شود! leave us alone. «تنها ما را آزار ندهید؛ گرچه می‌دانیم اگر دستتان برسد، با علف‌کش ما را هم چون علفی از بین می‌برید.»

حکایت آن‌ها، حکایت زنی است که به اجبار به عقد مردی درآمده است. نه می‌تواند به او صراحتاً «نه» بگوید و از رابطه بیرون آید، و نه می‌تواند «بله» بگوید و در رابطه بماند؛ چرا که ترومای این رابطهٔ اجباری بر تمام وجود او حکمرانی می‌کند.
در این فضا تنها راه باقی مانده این است که مدام به حاکمیت یادآوری کند که ای sovereign ما را تنها بگذار! فقط آزار نده! ما زندگیمان را می کنیم.
آنها دهه هاست که با همین فلسفه دوام آورده اندو بقایشان را ممکن ساخته اند.
«فقط ما را تنها بگذار» تنها یک شعار نیست. فلسفه ای است در برابر دولت قهار که از دل آن زندگی می روید.

ویدیو را در اینستاگرام کماکان می توانید ببینید.

https://www.instagram.com/p/DbyhzKdCcwI/?igsh=MWM0MXpoaWtzMmtoYg==