واران

چشمم چو جزیره‌ایست صد مجنون اشک
خون است تمام آن و پیرامون اشک
در عکس چقدر خنده‌هایم سیب است
از کادر همیشه می زند بیرون اشک

#واران

هو
أُخفِي الهَوَى وَمَدَامِعِي تُبْدِيهِ
وَأُمِيتُهُ وَصَبَابَتِي تُحْيِيهِ
وَمُعَذِّبِي حُلْوُ الشَّمَائِلِ أَهْيَفٌ
قَدْ جُمِّعَتْ كُلُّ المَحَاسِنِ فِيهِ
فَكَأَنَّهُ فِي الحُسْنِ صُورَةُ يُوسُفٍ
وَكَأَنَّنِي فِي الحُزْنِ مِثْلُ أَبِيهِ
يَا حَارِقًا بِالنَّارِ وَجْهَ مُحِبِّهِ
مَهْلًا فَإِنَّ مَدَامِعِي تُطْفِيهِ
أَحْرِقْ بِهَا جَسَدِي وَكُلَّ جَوَارِحِي
وَاحْرِصْ عَلَى قَلْبِي فَإِنَّكَ فِيهِ
إِنْ أَنْكَرَ العُشَّاقُ فِيكَ صَبَابَتِي
فَأَنَا الهَوَى وَابْنُ الهَوَى وَأَبِيهِ

عشق را پنهان میدارم و اشکهایم آشکارش میسازند / ومیمیرانمش و اشتیاقم زنده‌اش میکند / و عذاب‌دهنده‌ام شیرینِ نازکْ‌پیکری است / که تمام خوبیها در او جمع است / و گویا در خوبی، صورت یوسف است / و گویا من در غم، پدر اویم / ای که بآتش چهره محب خود را میسوزانی / دست نگه دار که اشکهایم خاموشش میکنند! / بدان آتش جسم و تمام اعضایم را بسوزان / و اما بر قلبم، مواظبت کن که تو در آنی / اگر عشاق اشتیاقم بر تو را انکار کردند [چه باک؟] / که من عشق و زاده عشق و پدر آنم.

#سلطان_العاشقین_ابن_فارض_مصری

از برکه درآمدم درآوردم پر
هی باله زدم به رود رفتم آخر
می خواستم از رود به دریا برسم
از قوطی کنسرو درآوردم سر

#واران

دل بیخ همین ریش خودم مانده هنوز
در کلبه‌ی درویش خودم مانده هنوز
همسایه چراغ خانه‌ی من را برد
تاریکی من پیش خودم مانده هنوز

#واران

ای حضرت زخم ای شهیدان را شاه
ای داغ و غم جگرخراش جانکاه
ای نام تو با گریه گره خورده حسین
ای کشته‌ی اشک ای اباعبدالآه

#واران

هو

نیست صاحب‌ همتی در نشاتین
هم‌ قدم عباس را بعد از حسین

در هوا داریّ آن شاه الست
جمله را یک دست بود، او را دو دست

آن قوی، پشت خدا بنیان از او
و آن مشوش، حال بی‌دینان از او

موسی توحید را هارون عهد
از مریدان، جمله کامل‌تر به جهد

طالبان راه حق را بُد دلیل
رهنمای جمله بر شاه جلیل

می‌گرفتی از شط توحید آب
تشنگان را می‌رساندی با شتاب

عاشقان را بود آب کار از او
رهروان را رونق بازار از او

روز عاشورا به چشم پر ز خون
مشک بر دوش آمد از شط چون برون

شد به سوی تشنه‌کامان رهسپر
تیر باران بلا را شد سپر

پی فرو بارید بر وی تیر تیز
مشک شد بر حالت او اشک ریز

اشک چندان ریخت روی چشم مشک
تا که چشم مشک خالی شد ز اشک

تا قیامت تشنه‌کامان ثواب
می‌خورند از چشمه‌ی آن مشک آب

تشنه‌ی آبش حریفان سر به سر
خود ز مجموع حریفان، تشنه‌تر

بر زمین آب تعلق پاک ریخت
وز تعین بر سر آن، خاک ریخت

هستی‌اش را دست از مستی فشاند
جز «حسین» اندر میان چیزی نماند

#عمان_سامانی
علیه الرحمه

دلتنگی
زوزه می کشد
در جانم
گرگیست
که لیس می زند زخمم را

#واران
#نورباعی

مادرم می‌گه اگه برم سر كار، حالم بهتر می‌شه. هيچ هم اين‌جوری نيست. قبول ندارم. دسامبر، بيست و دو سالم شد و از كالج فارغ‌التحصيل شدم كه هر كسی می‌فهمه يعنی چی. شبا اخبار می‌بينم. هر روز جنگ رو تماشا می‌كنم. جنگ گُرگرفته‌ی بزرگيه واسه صفحه‌ای به اين كوچيكی. بمبارونه و شعله‌ها بالاتر و بالاتر می‌رن. بعضی وقتا خم می‌شم و با كف دستم جنگ رو لمس می‌كنم. منتظرم دستم بميره.
پسرم با دست مرده.

"پسر آدمکش من"
برنارد مالامد

مجموعه داستان
مرا به صندلی الکتریکی بسپار
گردآوری‌ و‌ ترجمه‌ی: محمد حیاتی




https://t.me/miyanvajehha

ای جنگ
کجایی که به تنگ آمدەایم
صلح آمد و
ما را همه به آتش بست

#واران
#نورباعی

عشق، اولِ راه ، چهرەی ماهی داشت
آرامش دلپذیر و دلخواهی داشت
من بچەغزال تشنەای بودم و او
در برکەی قلب خویش، تمساحی داشت

#واران

وَاللَه ما طَلَعَت شَمسٌ وَلا غَرُبَت
إِلّا وَحُبُّكَ مَقرونٌ بِأَنفاسي
وَلا جَلستُ (خَلوتُ)إِلى قَومٍ أُحَدِّثُهُم
إِلّا وَأَنتَ حَديثي بَينَ جُلّاسي
وَلا ذَكَرتُكَ مَحزوناً وَلا فَرِحاً
إِلّا وَأَنت بِقَلبي بَينَ وِسواسي
وَلا هَمَمتُ بِشُربِ الماءِ مِن عَطَشٍ
إِلّا رَأَيتُ خَيالاً مِنكَ في الكَأسِ
وَلَو قَدَرتُ عَلى الإِتيانِ جِئتُكُم
سَعياً عَلى الوَجهِ أَو مَشياً عَلى الرَأسِ
وَيا فَتى الحَيِّ إِن غَنّيتَ لي طَرَباً
فَغَنّنّي واسِفاً مِن قَلبِكَ القاسي
مالي وَلَلناسِ كَم يَلحونَني سَفَهاً

#حلاج
#نوران_ابوطالب

درخواب خود آفتاب وماهش دادند
پیراهن راه راه و چاهش دادند
یوسف هم عجب برادرانی داداشت
دَرهم به دو دِرهم سیاهش دادند
جلیل صفربیگی
@kar471

محمد لوطیج

و ما فکر می‌کردیم
فواره‌ای که رو به بالا می‌رود
باید کاری بکند

جیک جیک گنجشکی گذاشته‌ایم روی بوف کورمان
تا سیب نیم خورده را به درخت برگردانیم

و ما فکر می‌کردیم
اگر لباس‌هامان را عوض کنیم
و بلیط "سینما مراد" را دور بیندازیم
می‌توانیم از اینجا
به وطن دیگری برویم

راستی ساندویچ مارتادلای سینما مراد الان چند است؟

و ما فکر می‌کردیم
همه چیز خیلی زود تمام می شود
مثل خداحافظی در فرودگاه
به پشت سرت نگاه می کنی
برمی گردی که دوباره ...
دست هایت بالا نمی‌آیند
و تمام می‌شود.

#محمد_لوطیج

https://t.me/derangeadabi

ای شب ! تو بمیر ما دوام آوردیم
ما ماه تمام را به بام آوردیم
ای بغض ! ترک بخور ، بباران خود را
ای زخم ! برایت التیام آوردیم

#واران

سرد است بپیج شال خز بر عشاق
انگور ببار از گُلِ رَز بر عشاق
دست از سَرِ این قبیله بردار ای حزن!
ای باد صَبیحه ! کم بِوَز بر عشاق

#واران

و گفت: عبادت، هفتاد‌و‌دو باب است‌، هفتاد و یک در‌‌‌‌‌، حیا است.
و گفت: محبت‌، ایثار است برای محبوب.
و گفت: به تن در دنیا باش‌، و به دل در آخرت.
و گفت: خدای را بادی است که آن را [بادِ صَبیحه] خوانند، که آن باد محزون است در زیرِ عرش.
وقتِ سحر وزیدن گیرد و ناله‌ها برگیرد و به مَلِک رسانَد.

#شیخ_فریدالدین_عطار_نیشابوری
#تذکره_الاولیاء
#ذکر_ابوبکر_کتانی
#مستعلیق

از غنچه، ورق‌های ‌گلم در نظر آمد
‌دل ‌سوخت ‌به جمعیتِ از خویش‌جداها

#بی‌دل