واقعا آدم زورش میآید بنشیند سخنان آدمی که از تمام وجناتش حماقت میبارد را تحلیل کند. ولی چون این حرفها در میان ملت همیشه مبعوث و علامههای موجود در رسانهها زیاد تکرار میشود، اجازه دهید که چند نکته را گوشزد کنیم:
۱-ژاپن تسلیم نشد تا وقتی که به غیر از تسلیم هیچ چارهای نبود! خیلیها فقط هیروشیما و ناکازاکی را شنیدهاند، ولی توکیو و خیلی شهرهای دیگر که با همان بمبهای معمول ویران شده بودند وضعیت بهتری نداشتند. نزدیکِ اواخر جنگ، ژاپن تمام نیروی دریایی و هواییش را از دست داده بود. چیزی که عجیب بود، تسلیم شدن نهایی آنها نبود، بلکه این نکته بود که، با وجود شکستهای پیدرپی و ویرانی و تلفات بسیار بالا، زودتر تسلیم نشدند. به تسلیمناپذیری اگر باشد، روحیه سامورایی خیلی خیلی تسلیمناپذیرتر بود تا شیعه روغننباتی رانتخور پرمدعای منحرف!
۲- این که ژاپن هویت ندارد یعنی چه؟! ژاپن صد سال قبل از بمباران اتمی تصمیم گرفت که هویت قدیمی سامورایی خود را کنار بگذارد و غربی شود. لباس سامورایی ممنوع شد و لباس غربی جایش را گرفت، وفاداری به خان سامورایی جای خود را به مفهوم غربی ملت و وفاداری به کشور و ملت داد، نهادها به سبک اروپا و به خصوص آلمان به وجود آمد،..... ژاپن امروز از لحاظ «هویت» چه تفاوت اساسی با ژاپن ۱۹۰۰ دارد؟
۳- و مگر ما «هویت» خودمان را حفظ کردیم؟ لباسمان حفظ شد؟ جامعهمان سنتی است؟! مردم ایران دیندارند؟ جوانانمان انس با سنتهای قدیمیمان دارند؟ دین و دینداری سنتیمان حفظ شد؟ طبیعت کشورمان حفظ شد؟ معماریمان حفظ شد؟ نهاد سلطنت که همیشه جزیی از هویت این مملکت بوده حفظ شد؟ در حقیقت، ژاپنیها در حفظ خیلی از چیزهای قدیمیشان خیلی بهتر از ما عمل کردهاند. هیچ ذهنیتی چونان ذهنیت انقلابی ایرانی اهل ویران کردن گذشته نیست.
۴- واما درباره «استقلال». چرا آمریکا هنوز در ژاپن پایگاه دارد؟ علتش، بیشتر از خواست آمریکاییها، خواست خود ژاپنیهاست. ژاپنیها از شوروی و چینیها و بعدش از کره شمالی بیشتر هراس داشتند و دارند تا از آمریکاییها. این هم البته از عقلشان است. البته ژاپنیها، در زمانی که که به قول این «تحلیلگر» تلویزیون «هویت» داشتند و «مستقل» بودند، بیرحمیهایی در حق چینیها و دیگر همسایگان خود کردند که الان حق دارند از نفرت چینیها نسبت به خودشان بترسند.
Post #3480
4.34K
- 👍 233
- 👎 2