🔹️جَواهِر‌ الکَلام🔹️: “رَوَی‌ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سِنَانٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی سَيِّدِي أَبِ…”

رَوَی‌ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سِنَانٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی سَيِّدِي أَبِي عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي يَوْمِ عَاشُورَاءَ، فَأَلْفَيْتُهُ كَاسِفَ اللَّوْنِ، ظَاهِرَ الْحُزْنِ، وَ دُمُوعُهُ تَنْحَدِرُ مِنْ عَيْنَيْهِ كَاللُّؤْلُؤِ الْمُتَسَاقِطِ، فَقُلْتُ: يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ! مِمَّ بُكَاؤُكَ؟ لَا أَبْكَى اللَّهُ عَيْنَيْكَ. فَقَالَ لِي: أَ وَ فِي غَفْلَةٍ أَنْتَ؟ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ أُصِيبَ فِي مِثْلِ هَذَا الْيَوْمِ؟ فَقُلْتُ: يَا سَيِّدِي، فَمَا قَوْلُكَ فِي صَوْمِهِ؟ فَقَالَ لِي: صُمْهُ مِنْ غَيْرِ تَبْيِيتٍ، وَ أَفْطِرْهُ مِنْ غَيْرِ تَشْمِيتٍ، وَ لَا تَجْعَلْهُ يَوْمَ صَوْمٍ كَمَلًا، وَ لْيَكُنْ إِفْطَارُكَ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ بِسَاعَةٍ عَلَى شَرْبَةٍ مِنْ مَاءٍ.
📚 مصباح المتهجد، جلد دوم، صفحه‌ی ۷۸۲

عبدالله بن سنان نقل می‌کند که در روز عاشورا بر امام صادق علیه‌السلام وارد شدم. آن حضرت را دیدم در حالی که رنگ چهره‌شان دگرگون و آثار حزن و اندوه بر سیمای ایشان آشکار بود، و اشک‌هایشان همچون دانه‌های مروارید از دیدگان مبارکشان فرو می‌ریخت.

عرض کردم: ای فرزند رسول خدا، سبب گریه‌ی شما چیست؟ خداوند چشمان شما را گریان نگرداند.

حضرت فرمودند: «آیا در غفلتی؟ آیا نمی‌دانی که حسین بن علی علیه‌السلام در چنین روزی مصیبت دید؟»

عرض کردم: ای سرور من، نظر شما درباره‌ی روزه‌ی این روز چیست؟

امام علیه‌السلام فرمودند: «آن را بدون تبییت [ نیت از شب قبل ] روزه بگیر، و بدون تشمیت افطار کن، و آن را روزه‌ای کامل قرار مده؛ و افطار تو یک ساعت بعد از نماز عصر، با جرعه‌ای آب باشد. »

✅ دلالت و همچنین سند حدیث در پست‌های آینده برسی میشود اگر چه دلالت حدیث در نهی از روزه روز عاشورا و ترغیب به صرف امساک تا عصر بسیار روشن است.

🆔 @javaheralklam