دکتر ناصر بروجردیان عزیز،
خبر رفتنت امروز مثل صاعقهای ناگهانی بر دل من فرود آمد و هنوز باور نمیکنم که دیگر صدای مهربان و لبخند دلنشینت را در کنار خود ندارم. حضورت همواره آرامشبخش و دلگرمکننده بود و حالا جای خالیات، نه فقط در کلاس و دانشگاه، که در دل ما، با هیچ چیز پرشدنی نیست.
بروجردیان عزیز، تو نه تنها استادی برجسته و علمی ژرفاندیش بودی، بلکه انسانی فوقالعاده مهربان، فروتن و دوستداشتنی بودی. خوشبرخوردی و آرامشت، همان لبخند همیشگی و توجهت به دیگران، باعث میشد هر جمعی با حضورت روشن و مطمئن شود. همه ما هنوز آن حس دلنشین و صمیمیتت را در ذهن و قلبمان داریم.
تو از آن چهرههایی بودی که علم را با انسانیت درآمیختی. در ریاضیات صاحبنظر و در فلسفه ژرفاندیش بودی. با شور و دقتی کمنظیر در بحثهای علمی شرکت میکردی و اندیشههایت همیشه راهگشا و الهامبخش بود.
روح بلندت در آرامش و جایگاهت رفیع باد
انکه همیشه به یادت هست
سید منصور واعظ پور
Post #3786
2.68K
- ❤ 21