HydroPost

✅ کانال اختصاصی انتخاب‌رشته

از اونجایی که امروز و فردا بیکارم،
یه کانال زدم و تمام نکات لازمه و مهم برای انتخاب‌رشته امسال که تو ذهنم هست رو به علاوه طریقه صحیح انتخاب‌رشته رو داخلش به مرور میگم. بنابر برخی دلایل عضویت صرفا با تایید هویت امکان پذیره، بنابراین جهت عضویت کارنامه‌تون رو با یک اکانت واقعی ارسال کنید تا لینک عضویت بگیرید: @NahardorN

کانال صرفا ویژه داوطلب واقعی هست که انتخاب‌رشته داره، پس حتما باید تایید هویت بشید بعدش لینک میگیرید.

✅ برای انتخاب‌رشته تجربی به آخرین قبولی‌ها خیلی دقت نکنید، امسال قبولی‌ها تغییر میکنه و آخرین قبولی‌های سال قبل مستند خوبی واسه انتخاب‌رشته نیست. اینکه یه دید کلی از رشته‌های پیرامون رتبه‌تون بهتون بده خوبه، ولی قبولی هم تو رشته‌ها یکم جابجایی داره و از اون مهمتر آخرین قبولی هر دانشگاه بسیار متغیر میشه.

✅ فیزیوتراپی و بینایی‌سنجی تعهدی؟

این دوتا صرفا برای متقاضیان بومی استان سیستان و بلوچستان در دانشگاه علوم‌پزشکی زاهدانه، یعنی شما اگر بومی سیستان و بلوچستان نیستید چنین چیزی براتون وجود نداره.

تعهدی با رتبه‌های خیلی بالا
خیلیییی بالا

✅ در خصوص رشته‌های پیراپزشکی تعهدی که امسال به دفترچه اضافه شده

در اکثر استان‌ها بخشی از ظرفیت رشته‌های پیراپزشکی و بهداشت بصورت مستقل در دفترچه بصورت تعهدی دو برابر طول تحصیل مختص داوطلبان بومی استان اعلام شده، که در صفحات پس از تعهدی پزشکی و دندانپزشکی و دارو هست

این رشته‌ها نه براساس سوابق تحصیلی هست، نه هیچی، گول شایعات رو نخورید

صرفا اومدن یک بخشی از ظرفیت هر استان رو جدا کردن (همه استانها هم نیست) و بصورت کدرشته های مخصوص بومی همون استان اعلام کردن که فردی که اینارو وارد میکنه یه تعهد ۸ ساله به وزارت بهداشت میده که هر شهری دانشگاه علوم پزشکی اون استان گفت بره کار کنه

همین و بس

✅ خب، صرفا در دو رشته پزشکی و دندانپزشکی بخشی از ظرفیت (حدود ۳۰٪ اعلام‌شده) ورودی مهر ۱۴۰۶ خواهند بود. این تفکیک ظرفیت هم در روزانه و شهریه‌پرداز و هم در تعهدی‌های شورای عالی انقلاب فرهنگی اعمال شده است.

✅ اگر سوالی بجز «با رتبه فلان، چی میارم؟» در زمینه انتخاب‌رشته دارید دایرکت کانال بپرسید، هرچقدر که دلتون میخواد. اگر بلد باشم جواب میدم، بلد هم نبودم یه نمیدونم واستون میفرستم.
t.me/HydroPost_Nahar?direct

امیدوارم دیگه امسال درسی بشه که به خزعبلات تخمین تراز و رتبه توجه نکنید، تخمین تراز و رتبه عملا در فرم جدید برگزاری کنکور غیرممکنه و صرفا سواستفاده از احساس اضطرابه.

چندسالی میشه که با رتبه برترها از قبل تماس نمیگیرن، پس گوش به کسشر ندید و بخوابید

💡 لطفا رشته‌ها رو درست بشناسید

بزرگ‌ترین آزاری که موقع اعلام نتایج دارم مشاهده معرفی رشته‌های اشتباهی هست که به شدت در فضای تلگرام و اینستاگرام وایرال میشه و امسال با پیدایش پدیده هوش‌مصنوعی این قضیه بیشتر هم شده. مثل هرسال جهت خودآزاری در دو هفته اخیر معرفی رشته‌ها رو از کانالهای وایرال نگاه کردم و سردرد گرفتم از حجم اطلاعات اشتباه در مورد حقوق، درآمد، بازارکار و ماهیت رشته‌ها. سالهاست توصیه میکنم بهتون که حتما باتوجه به رنج رتبه خودتون رشته‌هایی که ممکن هست انتخاب کنید رو از متخصصین و دانشجویان و کارکنان اون حوزه بپرسید و به دنبال این اطلاعات باشید:
۱- دروس غالب اون رشته در دانشگاه چه ماهیتی دارن و این ماهیت با شما سازگار هست یا خیر (ماهیت حفظی، مفهومی، آزمایشگاهی، بالینی، محاسباتی و ...)
۲- بازارکار اون رشته در تهران، کلان شهرها، مراکز استان و شهرستانهای کوچیک به چه شکله (میزان توانایی در پیداکردن کار و یا بهتر بگم آمار فارغ‌التحصیل مشغول به کار)
۳- میزان درآمد اون رشته در تهران، کلانشهرها، مراکز استان و شهرستانهای کوچیک
۴- ماهیت واقعی شغل پس از تحصیل چطوریه (کار عملی و با دسته؟ تکنیک میخواد؟ تاکتیک میخواد؟ ذهن قوی میخواد؟ پشت میز نشینیه؟ تحلیلیه؟ اکثرا ایستادی یا نشستی؟ فشار جسمیش چقدره؟ فشار روحیش چقدره؟)
۵- چه مسیرهای شغلی‌ای پیشروی فارغ‌التحصیل اون رشته هست (آیا صرفا کارمندی دولته؟ بخش خصوصی فعاله؟ خوداشتغاله؟ سقف درآمدی داره؟ چه میان‌برهایی واسه موفقیت داره؟ کجاها میشه به درآمد بیشتر از ۹۵٪ هم رشته‌ای ها رسید؟ اصلا میانبر داره؟)
۶- ادامه تحصیل تو اون رشته (تا کجا میشه خوند؟ چه شاخه های فرعی ای داره؟ ادامه تحصیل توش بدرد میخوره؟)
۷- مهاجرت (مهاجرتش شغلیه؟ تحصیلیه؟ کدوم کشورها خوب میگیرن؟ کدوم کشورها درآمد خوبی بهشون میدن؟ اصلا میتونن برن؟)
شما اگر بتونین پاسخ سوالات فوق رو پیدا کنید یعنی احتمالا دارید رشته‌تون رو درست انتخاب میکنید، اما مجدد تاکید میکنم که واسه پیداکردنش باید به سراغ دانشجویان و متخصصین اون حوزه برید. تحقیق میدانی کنید، تو اینستاگرام بگردید افراد رو پیدا کنید، تو یوتیوب اگر می‌بینید طرف متخصص اون حوزه‌ست ویدیوشو ببینید، دید اساتید دانشگاه رو دنبال کنید، چشم انداز رو ببینید.
مطمئن باشید آدمایی که دو سه ساله خودشون دانشگاه قبول شدن و کل دیدی که به یه رشته دارن شنیده‌هاشون از دیگران و یا صحبت با هم خوابگاهی هاشون هست نمیتونن به شما دید درستی بدن، نه اون رشته رو درست میشناسن نه میفهمن کجاها میانبر داره و نه حتی اطلاع دقیقی از نحوه حقوق و درآمدش دارن. من دو هفته ست میگردم و واقعیتش هرچی درآمد دیدم اشتباه بوده، لطفا لطفا درست جستجو کنید چون رشته شما آینده شماست. کانالهای مشاوره به هیچ عنوان مکان مناسبی جهت شناخت رشته ها نیستند.
و یک تهدید جدید هم هوش مصنوعی هست که یا براساس کشورهای دیگه درمورد رشته‌ها صحبت می‌کنه و یا اطلاعاتش حاصل تجمیع اطلاعات داخل اینترنت و وب هست که یا قدیمی ان یا اطلاعات اشتباه در گردش، اصلا به مطالب تولید شده توسط هوش مصنوعی در زمینه معرفی رشته‌ها اعتماد نکنید.
و البته در صحبت با متخصصین رشته‌ها مراقب باشید که بیانات احساسی اونارو مدنظر قرار ندید چون انسان موجودی همواره ناراضیست، صرفا اون ۷ موردی که بهتون گفتم رو سعی کنید از گفته هاشون استخراج کنید و تمام. خیلی به دنبال این نباشید که ببینید راضی هستن یا خیر.

✅ تغییرات قوانین مرتبط به پزشکی و دندانپزشکی تعهدی مناطق محروم مطابق طرح تصویب شده کمیسیون آموزش مجلس

✅ کاهش مدت تعهد از ۱۰/۵ سال به ۸/۵ سال با کسر دوره سربازی، طرح و دوران کارورزی (اینترنی)

✅ امکان گذراندن طرح در بیمارستانها و مراکز آموزشی دانشگاه آزاد

✅ تسهیل شرایط انتقالی از یک منطقه محروم به منطقه محروم دیگر (در صورت موافقت دانشگاههای مبدا و مقصد)

✅ امکان تحصیل بلافاصله پس از پایان دوره پزشکی عمومی در رشته‌های کم‌متقاضی تخصص

✅ ۱۰ تا ۳۰ درصد ظرفیت هر دانشگاه در این رشته‌ها به تعهد مناطق محروم اختصاص می‌یابد

✅ افزایش جذب فارغ‌التحصیلان برتر تعهدی بصورت هیئت علمی دانشگاه از ۵ به ۱۰ درصد

اگه کسی دستش میرسه بگه حداقل ۳۰ تا انتخاب بزارن روش بشه ۱۸۰ تا.

اگه یه روز تو ایران سورپرایز نشی شب نمیشه

✅ ۳۰٪ ظرفیت دفترچه انتخاب‌رشته کنکور ۱۴۰۵ تو رشته پزشکی و دندانپزشکی برای ورودی مهر ۱۴۰۶ خواهد بود

یعنی وقتی دفترچه انتخاب‌رشته میاد یه سری کد رشته‌محل هست که ورودی مهر ۱۴۰۶ هست، شما امسال انتخاب‌رشته می‌کنی و سال بعد میری دانشگاه و این ۳۰٪ از ظرفیتی هست که اعلام میشه یعنی تقریبا یک سوم ناچارید یکسال صبر کنید برای دانشگاه.

ممکنه برای رشته‌های دیگه هم همینطور باشه ولی فعلا واسه پزشکی و دندانپزشکی اعلام شده

✅ به بهانه مصوبه افزایش شدید شهریه دوره‌های شهریه‌پرداز وزارت بهداشت ...

مطابق این مصوبه شهریه هر ترم شهریه‌پرداز در دانشگاههای علوم‌پزشکی در رشته پزشکی و دندانپزشکی حدودا ۱۸۰ میلیون، داروسازی ۱۶۰ میلیون و کارشناسی‌ها (پرستاری و سایر پیراپزشکی ها) حدودا ۸۰ میلیون تومان برای ورودی‌های جدید خواهد بود.

شاید کمتر کسی یادش بیاد که اساسا دوره‌هایی تحت عنوان «شهریه‌پرداز» چطور توی دفترچه انتخاب رشته گنجانده شد؛
دهه هشتاد واحدهایی تحت عنوان پردیس بین‌الملل در دانشگاههای مادر کشور ایجاد شد که هدفش کسب درآمد از طریق جذب دانشجویان خارجی بود، طبق قانون این دانشجویان در کلاس‌هایی جداگانه با پرداخت هزینه مشغول به تحصیل میشدن.
پس از شکست تقریبی این طرح در اون دوره، در سال ۹۱ تصمیم گرفته شد که دانشجویان ایرانی هم با پرداخت همون مقدار شهریه بصورت مازاد بر ظرفیت در این واحدها تحصیل کنن. جذب دانشجوی غیر رایگان جهت تامین هزینه‌های دانشگاه به خودی خود اتفاق غیرقابل دفاعی نیست و منطقی بنظر میاد ولی عبور از مفاد اولیه نقض صریح حقوق هست. هدف از پیدایش پردیس‌های بین‌الملل این بود که با جذب دانشجوی مازاد بر ظرفیت (و نه تبدیل شدن به بخش مهمی از ظرفیت) به هدف تامین هزینه‌ها جهت اداره دانشگاه و توان ادامه خدمت هست. بگذریم، در سال ۹۵ با مجوزی از سوی وزارت بهداشت پای نوع جدیدی از ظرفیت به دفترچه باز شد به نام «ظرفیت مازاد» بدین صورت که دانشگاههایی که واحد‌های پردیس خودگردان نداشتن هم میتونستن دانشجوی پولی بصورت مازاد بر ظرفیت جذب کنن. مقدار این جذب حداکثر تا ۴۰٪ از ظرفیت روزانه بود. کم کم کلاسهای پردیس و ظرفیت مازاد به همین بهانه مشترک با روزانه ها شد که بازهم جای اعتراضی نداره. از سال ۹۵ اما اتفاقی که افتاد به مرور کاهش ظرفیت روزانه و افزایش ظرفیت ظرفیت مازاد بود، اینطوری که اگر میتونیم پول دربیاریم چرا اکثریت رایگان بیان؟ این قضیه تا حدی پیشرفت کرد که در سال ۹۹ هر دو عبارت «پردیس خودگردان» و «ظرفیت مازاد» از دفترچه حذف شد و با ادبیات جدیدی به نام «شهریه‌پرداز» روبرو شدیم. این تغییر نام تغییر رویکرد و قوانین هم بود، دیگه نه خبری از مازاد بر ظرفیت موند نه جذب حداکثر ۴۰٪ بیشتر، شهریه پرداز یک دوره رسمی شد که تغییر پذیرشش صرفا به دانشگاه سپرده شد.
اما تا اینجای کار بازهم نمیشه خُرده گرفت، دانشگاه برای تامین بخشی از هزینه‌ها، بهبود تجهیزات، افزایش کیفیت آموزشی بخشی از جذب دانشجو رو بصورت پولی ارائه‌ میده و قابل دفاع هست. شهریه تقریبا ۲۵ تا ۳۰ میلیون تومانی پزشکی و دندانپزشکی، و ۲۰ میلیون تومانی پیراپزشکی در حد و حدود یک خانواده نسبتاً متوسط قابل پرداخت بوده و هست و حتی با کار دانشجویی از طرف خود دانشجو قابل پرداخت هست. اما اینکه در طی یکسال شهریه تقریبا ۶ برابر افزایش پیدا می‌کنه و درآمد عموم مردم افزایش خاصی نداره تبدیل به یک فاجعه اقتصادی و بحران درآمدی میشه.
من مدت‌هاست به این نتیجه رسیدم که خواستار عدالت بودن در این دنیا مضحک و خواستار عدالت‌آموزشی بودن مضحک‌تر هست، اما یک نفر پاسخگو باشه که در ایرانی که ۸۰٪ شاغلینش کارمند و کارگر هستن و عملا فعال اقتصادی به معنای واقعی نداریم، و حقوق کارمندان در مشاغل رایج به این شکل هست که معلم ۲۰ تا ۲۵ میلیون، کارمند بیمارستان (پرستار و ...) برحسب سابقه ۲۳ تا ۳۰ میلیون تومان و سایر مشاغل کارمندی در همین رنج هست و حقوق کارگر ۱۷ میلیون و ۲۰۰ هزار، چطور یک خانواده می‌تونه از پس چنین هزینه‌ای بربیاد؟ شهریه ترمی ۱۸۰ میلیون پزشکی یعنی سالی ۳۶۰ میلیون و به عبارتی ماهانه ۳۰ میلیون تومان.
پاسخ بگیریم که چطور با حقوق حداکثری ۳۰ میلیون تومان، با وجود هزینه‌های گزاف اجاره خانه (حداقل ۱۲ تا ۱۵ میلیون برای یک خانه معمولی) و هزینه‌های سرسام‌آور اولیه زندگی مثل آب و برق و گاز و خوراک (و نه حتی پوشاک و مسافرت و ...) خانواده‌ای ماهی ۳۰ میلیون تومان برای صرفا شهریه بگذاره؟ هزینه خوابگاه و غذا و رفت و آمد و کتاب و جزوه و ... یک دانشجو به کنار که اون هم خودش نیازمند حداقل ۵ میلیون تومان در یک شهر معمولی هست.
مشکل من و امثال من پولی بودن بخشی از ظرفیت دانشگاه نیست، مشکل اینه اگر تا سال گذشته امکان پرداخت شهریه نسبتا منصفانه برای ۵۰٪ جامعه وجود داشت، با این افزایش شش برابری برای امسال این امکان صرفا برای کمتر از ۵٪ جامعه ممکن خواهد بود و این خود نه تنها باعث میشه عده‌ای مجبور به انتخاب رشته دیگه‌ای بشن و آینده‌شون تحت تاثیر قرار بگیره بلکه خود توان علمی کشور هم کم میشه. در گذشته اگه رتبه ۱۵۰۰ روزانه میخوند می‌گفتیم خب اشکال نداره رتبه ۲۵۰۰ هم بره پردیس پیش همون با پرداخت شهریه بشینه، ولی متاسفانه با این اوضاع رتبه‌های خوبی رو خواهیم داشت که مجبورن بخاطر عدم توان پرداخت شهریه به رشته پایینتری برن و از اون طرف رتبه های بسیار بالاتر و متفاوت با دوره روزانه وارد دوره‌های شهریه پرداز بشن.
و از یک طرف هیچکس احتمالا پاسخگو نخواهد بود که چرا حقوق کارمند ۲۰٪، حقوق کارگر ۴۰ درصد افزایش پیدا می‌کنه و وضعیت اقتصادی و تورم جلوتر در افزایش حقوق هست ولی هزینه شهریه دانشگاه به یک باره ۶۰۰ درصد افزایش پیدا می‌کنه.

بنظرم بهترین نتیجه‌ای که میشه از سوالات کنکور گرفت اینه که آموزش کمتر نتیجه بسیار بهتری بهت میده.

رشته تحصیلی یا شغل خودتون رو به آیدی روبرو بفرستید: @HydroPost_Bot

✅ مشکلات لغو امتحان‌های نهایی استان‌های جنوبی به دلیل جنگ

وقتی درمورد تاثیر ۶۰٪ امتحانات نهایی در پذیرش دانشگاه صحبت میکنیم، مهمترین نکته محاسبه تراز هست. تراز، پراکندگی نمره‌های داوطلبان هست که باید در شرایط کاملا یکسان (و نه مشابه) در یک آزمون کاملا یکسان (و نه هم‌سطح) شرکت کنن.
یعنی همه داوطلبانی که تراز براشون محاسبه میشه باید به سوالات دقیقا یکسان، با چینش یکسان در زمان یکسان و با شرایط یکسان امتحان بدن. درسته، جنوب کشور بیشتر درگیر جنگ هست و این خودش یکسان بودن شرایط رو میگیره ولی اگه ما با تصمیم گیری از این یکسانی و یکنواختی فاصله بدیم چی؟ مشخصا لغو امتحان در چهار استان و برگزاری در سایر استان‌ها اشتباه محض هست و یک تصمیمی هست که هیچ آینده‌نگری‌ای براش صورت نگرفته. لزوما به نفع جنوب؟ خیر. ممکنه متضرر همون چهار استان باشن و ممکنه مابقی استانها.

✅ مشکلات عمومی لغو آزمون:

۱) اختلال و ایجاد ناعدالتی در محاسبه تراز امتحانات نهایی به علت سوالات متفاوت، چینش متفاوت و زمان مطالعه متفاوت: مجددا تاکید میکنم هم‌سطح بودن آزمون لزومی بر ترازدهی یکسان دو آزمون در بین یک جامعه داوطلب نداره. مخصوصا وقتی ۰/۵ نمره اختلاف تراز فاحشی در رتبه‌های نزدیک کنکور ایجاد می‌کنه و مشخصا دقیقا هم‌سطح بودن دو آزمون از لحاظ علمی و عملی غیرممکن هست.
۲) سردرگمی داوطلبان چهار استان: این لغو شدن امتحانات لزوما به نفع داوطلبان این استانها نیست. الان یک داوطلب جنوب دقیقا باید چه درسی بخونه؟ امتحان سه‌شنبه؟ پنجشنبه؟ برای کنکور بخونه؟ حداقل یک تصمیم واحد بگیرید و مشخصا اعلام کنید امتحانات بعدی براشون برگزار میشه یا لغو میشه؟ مشخصا اعلام کنید دو امتحان لغو شده قبل کنکور برگزار میشه یا بعدش؟ اگر به فکر آرامش و نظم دهی داوطلبان این چهار استان باشید باید بهشون اعلام کنید تا بتونن برنامه‌ریزی کنن.
۳) ایجاد فشار روانی مضاعف برای بقیه استان‌ها: ما لغو میشیم؟ تاثیرش روی ما چیه؟ ترازها چطور محاسبه میشه؟ وقتی هیچ شفافیتی وجود نداره عملا باعث میشی در دل داوطلبانی که خودشون بستر استرس دارن بزرگترین اضطراب رو شکل بدی.

✅ سناریوهای احتمالی و مشکلات آنها

✅ برگزاری امتحانات چهار استان پیش از کنکور: خب شما یکبار اینارو سردرگم کردید، فرجه‌شون برای امتحانات باقیمانده بیشتر شد، الان دقیقا قبل از کنکور که دو سه هفته آخر تایم جمع‌بندی نهایی تستی و تورق سریع کتابهاست میای وقتشون رو با نهایی زیست و ریاضی و ... میگیری؟ این تصمیم از یک طرف فرجه‌شون رو باز کردی از یه طرف فرجه کنکور رو بستی.

✅ برگزاری امتحانات چهار استان بعد از کنکور: خب اینجا مشکلات ترازی برای باقی دانش‌آموزان رو چیکار میکنی؟ اوکی چهار استان بیشتر درگیر جنگن، ولی این ظلم در حق بقیه خواهد بود که بیای مابقی رو در یک شرایط فشرده امتحان بگیری، کنکور بگیری و این چهار استان هم فرجه امتحانات باقیمانده رو براشون زیاد کنی، هم کنکور رو همون تایم ازشون بگیری و دو امتحان مهم ریاضی و زیست رو که نمره‌شون مهم هست بعد از کنکور ازشون بگیری که خیالشون راحت هست و بدون استرس کنکور و نهایی های دیگه بهتر و موثرتر میخونن‌.

✅ عدم برگزاری امتحان‌نهایی برای ۴ استان کشور و برگزاری بصورت داخلی - تاثیر مثبت یا عدم تاثیر اون دروس براشون در کنکور:
اینجا دیگه اوج ظلم و ناترازی ایجاد میشه، چطور برای صدها هزار نفر نمره با تاثیر قطعی تراز اونم با حساسیت ۰/۵ نمره و نزدیکی نمرات در رتبه‌های زیر ۲۰ هزار کشوری امتحان رو تاثیر قطعی بدی برای بقیه مثبت یا عدم تاثیر؟ اینطوری مفهوم تراز و تأثیر رو کامل از بین میبرید.


✅ برای برون‌رفت از این شرایط فقط یک راه منطقی وجود داره: تاثیر مثبت تمامی امتحانات نهایی برای تمام داوطلبان در پذیرش ۱۴۰۵
از سال ۱۴۰۰ که زمزمه‌های این قوانین جدید بود اگر از قدیمی‌های کانال باشید خبر دارید که با تک تک بندها با دلیل و مدرک و استناد مخالفت میکردم و میگفتم که این شروع ناعدالتی توی کنکور میشه، چون عملا ترازدهی‌ها رو به هم میزنن، هیچکس کوتاه نیومد ولی الان واقعا دیگه تو شرایطی از کشور هستیم که هیچ راهی نیست، بنظرم تنها راه کوتاه اومدنه.

✅ من که امیدی ندارم،کلا از وقتی این مصوبه ننگین اجرایی شد حتی دلم نخواست ذره‌ای به کنکور نزدیک باشم به دلیل ناترازی‌ها و بی‌عدالتی هایی که سالهای متمادی انجام شد.

✅ اگر کسی دستش به جایی میرسه، الان بهترین حالت این هست که آموزش و پرورش مسئولانه، نه با تصمیم‌های شتاب‌زده و لحظه‌اخری، دقیقا اعلام کنه امتحانات لغو شده چهار استان چه زمانی؟ به چه صورتی؟ با چه تاثیری برگزار خواهدشد و تکلیف سایر امتحانات رو از همین الان مشخص کنه نه یک روز به امتحان. انشالله که خداوند خیرتان دهد.

چی میشه که چنین اتفاقی میوفته؟ توی ۹ سال اخیر توی ایران چهار بار علیه نظام قیام شده، دو تا جنگ اتفاق افتاده، سه تا رییس جمهور عوض شده، دوبار میشد یه رشته کارشناسی رو تموم کرد و ... . اما چه اتفاقی میفته که این شخص و خیلیای دیگه حتی یک قدم مثبت در زمینه درس خوندنشون برنمیدارن؟ اولین دلیلش همینه که خودشون گفتن، آدم همیشه سال بعد، ماه بعد، روز بعد رو قشنگتر میبینه چون ساختار منظم‌تر و ایده آل تری داره، چون مغز انسان همیشه به دنبال ایده‌آل‌ترین حالت میگرده، ولی ایده‌آل هیچوقت وجود نخواهد داشت به دو دلیل: ۱) اساسا خود شرایط هیچوقت در بهترین حالت نیست ۲) انسان ذاتا موجود ناراضی‌ای هست. ولی واقعیت اینه سال بعد، ماه بعد و فردا ما دقیقا همون آدم با همون میزان نظم و انگیزه‌ایم، صرفا تاریخ عوض شده. دومین دلیل میتونه فرار از شکست باشه، خیلیا میترسن اگه بخونم ولی قبول نشم چی؟ پس هی پشت این نخوندن قایم میشه. تعمدا نمی‌خونه چون میترسه بخونه و قبول نشه و اونطوری مورد قضاوت خودش و بقیه قرار بگیره، اینطوری نه شکستی رو متحمل میشه نه موفقیتی رو. این موضوع هم هر سال که بگذره تو مغزت قویتر میشه، یه بار که از زندگی و درس عقب بیفتی شرمنده میشی یکم، این باعث میشه انرژیت کم بشه و اعتماد به نفست هم بیاد پایین، این مدلی بیشتر از درس فرار می‌کنی و توی یه چرخه اشتباه شرم - کم‌شدن انرژی - کمبود اعتماد به نفس و قرار از درس گیر می‌کنی عین یک باتلاق. هرچند این سه تا علت رو بیشتر میبینم ولی ممکنه مشکلت زمان هم نباشه، ساختار نداشته باشی، وقتی که ساختار منظمی برای خودت تعریف نمیکنی که دقیقا چیکار کنی مغزت دقیقا میره به این سمت که کار آسون رو انجام بده. آسونترین کار چیه؟ اینکه هیچ کاری نکنید. ولی باور کن برای همیشه معلق میمونی، مثل الانت که نه دیگه دانش‌آموز به حساب میای و نه وارد دنیای پس از دانش‌آموزی شدی (محصل یا شاغل) توی یک حالت معلق موندی که از هر شکستی بدتره. از یه طرفم هی خسته و خسته تر شدی، هر سال به خودت قول میدی که از سه روز بعد کنکور شروع می‌کنی و انقدر این فکر، این تصمیم تکرار میشه که به جای اینکه انگیزه داشته باشی فقط خسته میشی و تو همون حالت کرختی هیچ کاری نکردن میمونی. تو نه تنبل بودی، نه بی عرضه بودی صرفا از داخل قفل شدی. حالا چیکار میشه کرد؟ مشکل تو نه با انگیزه حل میشه و نه تصمیم بزرگی لازم داری، صرفا باید از این چرخه معیوب دربیای. برای اینکه دربیای هم نباید بجنگید باهاش بلکه صرفا کافیه قطعش کنی، تو الان اگه با خودت فکر کنی: به‌به از فردا این چرخه رو از بین میبرم و با یک برنامه دقیق ده ساعت درس میخونم باز تو چرخه گرفتار میشی. تو صرفا یک نقطه شروع لازم داری، یهو پاشو بدون هیچ برنامه و پلن و ساعت حساب کردنی بشین یه فصل از یه درسی رو بخون. انقدر بخون که خسته بشی. ممکنه حتی یه فصل یه درس رو توی یه روز تموم کنی و این هدف تو هست که صرفا شروع کنی. مغز ما اصلا نصیحت نمی‌فهمه، ولی یه چیزی رو خوب می‌فهمه اونم «تجربه» ست. وقتی حتی یه شروع کوچیک داری مغزت ناخودآگاه روشن میشه و خودش از اون چرخه خارج میشه. حالا که مغزت راه افتاد نیاز داری ساختار بسازی و مغزت رو توی ساختار قفل کنی. اراده محدودترین منبع مغز انسانه و نمیشه باهاش از این کرختی خارج شد، به جاش یه ساختار ثابت برای خودت بساز: ساعت ثابت شروع - جای ثابت خوندن - تایم های کوتاه ولی تکراری، جوری که شروع کردن برات تصمیم نباشه بلکه اجبار محیطی باشه که توش قرار میگیری. من شدیداً و عمیقأ برای وضعیت تو توصیه میکنم که از کتابخونه در ساعات مشخص روزانه استفاده کنی. اینم یادت باشه قرار نیست منتظر باشی احساست و حالت خوب باشه تا شروع کنی، این هیچوقت اتفاق نمیفته، این شروع کردن هست که باعث میشه حالت کم کم خوب بشه و این چرخه ناامیدی شکسته بشه. آرزو رو هدف بزرگ قرار نده، الان لازم نیست هدف تو قبولی باشه، الان هدف تو این باشه که مثلا روزی ۵ ساعت یا ۶ ساعت یا هرچقدر درس بخونی. هدفت این باشه امروز در اون ساعت ثابت شروعت، در اون مکانت قرار بگیری. همین. شروع کن هرچقدر کوچیک، روزانه تکرارش کن، ساختار بساز و به جای تصمیم های سنگین از تصمیم های کوچیک شروع کن. فکر و احساس خوب رو کنار بذار، تو با حرکت از این چرخه خارج میشی و تمام. ما نسبت به خودمون مسئولیم، تو این روزگار هیچکس قرار نیست به داد من و شما برسه، باید خودمون سگ‌دو بزنیم. مملکت خرابه؟ بله، ولی کاری نکنیم یه روز حتی برای نون شبمون هم محتاج میشیم. تو وضعیت خوبی نیستیم و نباید شل بازی دربیاریم، باید عین سگ کار کنیم / درس بخونیم تا شرایطمون مطلوب‌تر بشه. کرختی رو کنار بذارید و بدویید.

زندگی اکثر ماها خیلی پیچیده‌تر از چیزیه که واقعا برای یک انسان یا موجود باید اتفاق بیفته، هممون بدترین تجربه‌ها رو زندگی کردیم. هر کدوم به نحو خودمون. تو خانواده‌هایی بزرگ شدیم که حتی اگر خونواده های خوبی بودن بازم به دلایل مختلف مثل اینکه خودشون آموزش ندیدن، خودشون درست تربیت نشدن و شرایط سختی که تجربه کردن کلی ترومای روانی رو از همون بچگی به ذهنمون وارد کردن. توی ساختار غلط آموزشی و پرورشی قرار گرفتیم و بدترین نوع رفتار که با دانش‌آموز میشه داشت باهامون شده، جوریکه صراحتا نود درصدمون اگه مدرسه نمی‌رفتیم خیلی آدمای موفق‌تر یا حداقل سالم‌تری بودیم. مدارس بهمون اونچه که واقعا باید یاد میدادن یعنی زندگی‌کردن رو یاد ندادن. تو دوره جوونیمون یهو جامعه ترکیده، رشد فضای مجازی و ... ولی جای اینکه باعث پیشرفتمون بشه مغزمونو گاییده. تمام ذهنیتمون شده خوردن و خوابیدن و سکس. اعتبار آدما شده مدل گوشی و لمینت دندون و دماغ عملی و تعداد کص‌هایی که کردن یا دادن. تمرکزمون به حداقل رسیده، انقدر ریلزهای اینستا و اخبار کوتاه و ... دیدیم که عملا نمی‌تونیم یک ویدیو طولانی رو ببینیم یا یک متن طولانی رو بخونیم، عملا چه تو مدرسه چه تو دانشگاه همه در بدترین حالت ممکن هستن، رشته‌هایی و دانشگاههایی که یه زمانی آدمای موفق تربیت میکردن همشون پر شدن از آدمایی که به زور درسارو پاس میکنن، قویترین دانشجوی این روزا با ضعیفترین دانشجوی شش هفت سال پیش برابری میکنه. کنکوری‌ها عملا دور خودشون می‌پیچن، نه خلاقیتی برای حل مسئله وجود داره نه تمرکزی برای خوندن. صرفا بهونه، گشتن اینور اونور و گوهخوری. این شرح حال این روزهای همه‌ست، یک جمعیت شکست خورده افسرده.
ولی راهکاری هم هست؟
شاید
نکته اول: باید پذیرش کنیم. تمام ضعف‌ها، تروماهای روانی، پیچیدگی‌های دنیای امروزه اونم وضعیت فاجعه اقتصادی فرهنگی آموزشی ایران و ... رو بپذیریم. تا وقتی که نپذیریم اوضاع خرابه هیچ کاری نمیشه کرد.
نکته دوم: صریح باشیم. با هرکس صریح نیستیم با خودمون صریح باشیم، مقصر خیلی از اتفاقات بد زندگیمون نهایتا به خودمون برمیگرده، صراحتا بپذیریم و برای اصلاح اقدام کنیم، با دیگران هم صریح باشیم، اجازه ندیم کسی بهمون ظلم کنه، اجازه ندیم کسی بهمون توهین کنه. دربرابر آدمها وایسیم و در وهله اول در برابر خودمون وایسیم.
نکته سوم: در پی بهبود اوضاع باشیم. تغییر کنیم. قبل از اینکه شرایط مارو مجبور به اقدامی کنه خودمون اقدام کنیم. سختی بکشیم ولی اقدام کنیم. به دنبال راه‌حل باشیم، هر مشکلی پیش میاد جای عجز و ناله سریعا ذهنمون دنبال راه حل برای برون‌رفت از اون وضعیت باشه.
نکته چهارم: هروقت به مشکلی برمیخوریم از خودمون بپرسیم ایا مشکل برای مسیرمون هست؟ ما چون آدمای پرتوقع گشادی هستیم عمدتا هر مشکلی پیش میاد میندازیم گردن مسیری که توش قدم گذاشتیم ولی کافیه هربار فکر کنیم تو موقعیت و مسیر دیگه ای هستیم، میفهمیم که مشکل از مسیر نیست بلکه مشکل از خودمونه پس خودمون رو باید اصلاح کنیم.
نکته پنجم: معیارهای ذهنیمون رو عوض کنیم. جای اینکه تمام ارزش و اعتبارمون حداقل نزد خودمون این باشه که چند نفر رو کردیم یا به چه اشخاصی دادیم، گوشی تو دستمون چه گوهیه و ... کمی به این فکر کنیم که واقعا چی داریم. حداقل ذهنمون چی داره؟ صرفا ارضای جسم باعث یک اعتیاد کسل کننده میشه که عملا بعد از مدتی هیچ چیز لذت نخواهد داشت. ارضای روح مهمترین مسئله ست.
دیگه چی؟