✅ به بهانه مصوبه افزایش شدید شهریه دوره‌های شهریه‌پرداز وزارت بهداشت ...

مطابق این مصوبه شهریه هر ترم شهریه‌پرداز در دانشگاههای علوم‌پزشکی در رشته پزشکی و دندانپزشکی حدودا ۱۸۰ میلیون، داروسازی ۱۶۰ میلیون و کارشناسی‌ها (پرستاری و سایر پیراپزشکی ها) حدودا ۸۰ میلیون تومان برای ورودی‌های جدید خواهد بود.

شاید کمتر کسی یادش بیاد که اساسا دوره‌هایی تحت عنوان «شهریه‌پرداز» چطور توی دفترچه انتخاب رشته گنجانده شد؛
دهه هشتاد واحدهایی تحت عنوان پردیس بین‌الملل در دانشگاههای مادر کشور ایجاد شد که هدفش کسب درآمد از طریق جذب دانشجویان خارجی بود، طبق قانون این دانشجویان در کلاس‌هایی جداگانه با پرداخت هزینه مشغول به تحصیل میشدن.
پس از شکست تقریبی این طرح در اون دوره، در سال ۹۱ تصمیم گرفته شد که دانشجویان ایرانی هم با پرداخت همون مقدار شهریه بصورت مازاد بر ظرفیت در این واحدها تحصیل کنن. جذب دانشجوی غیر رایگان جهت تامین هزینه‌های دانشگاه به خودی خود اتفاق غیرقابل دفاعی نیست و منطقی بنظر میاد ولی عبور از مفاد اولیه نقض صریح حقوق هست. هدف از پیدایش پردیس‌های بین‌الملل این بود که با جذب دانشجوی مازاد بر ظرفیت (و نه تبدیل شدن به بخش مهمی از ظرفیت) به هدف تامین هزینه‌ها جهت اداره دانشگاه و توان ادامه خدمت هست. بگذریم، در سال ۹۵ با مجوزی از سوی وزارت بهداشت پای نوع جدیدی از ظرفیت به دفترچه باز شد به نام «ظرفیت مازاد» بدین صورت که دانشگاههایی که واحد‌های پردیس خودگردان نداشتن هم میتونستن دانشجوی پولی بصورت مازاد بر ظرفیت جذب کنن. مقدار این جذب حداکثر تا ۴۰٪ از ظرفیت روزانه بود. کم کم کلاسهای پردیس و ظرفیت مازاد به همین بهانه مشترک با روزانه ها شد که بازهم جای اعتراضی نداره. از سال ۹۵ اما اتفاقی که افتاد به مرور کاهش ظرفیت روزانه و افزایش ظرفیت ظرفیت مازاد بود، اینطوری که اگر میتونیم پول دربیاریم چرا اکثریت رایگان بیان؟ این قضیه تا حدی پیشرفت کرد که در سال ۹۹ هر دو عبارت «پردیس خودگردان» و «ظرفیت مازاد» از دفترچه حذف شد و با ادبیات جدیدی به نام «شهریه‌پرداز» روبرو شدیم. این تغییر نام تغییر رویکرد و قوانین هم بود، دیگه نه خبری از مازاد بر ظرفیت موند نه جذب حداکثر ۴۰٪ بیشتر، شهریه پرداز یک دوره رسمی شد که تغییر پذیرشش صرفا به دانشگاه سپرده شد.
اما تا اینجای کار بازهم نمیشه خُرده گرفت، دانشگاه برای تامین بخشی از هزینه‌ها، بهبود تجهیزات، افزایش کیفیت آموزشی بخشی از جذب دانشجو رو بصورت پولی ارائه‌ میده و قابل دفاع هست. شهریه تقریبا ۲۵ تا ۳۰ میلیون تومانی پزشکی و دندانپزشکی، و ۲۰ میلیون تومانی پیراپزشکی در حد و حدود یک خانواده نسبتاً متوسط قابل پرداخت بوده و هست و حتی با کار دانشجویی از طرف خود دانشجو قابل پرداخت هست. اما اینکه در طی یکسال شهریه تقریبا ۶ برابر افزایش پیدا می‌کنه و درآمد عموم مردم افزایش خاصی نداره تبدیل به یک فاجعه اقتصادی و بحران درآمدی میشه.
من مدت‌هاست به این نتیجه رسیدم که خواستار عدالت بودن در این دنیا مضحک و خواستار عدالت‌آموزشی بودن مضحک‌تر هست، اما یک نفر پاسخگو باشه که در ایرانی که ۸۰٪ شاغلینش کارمند و کارگر هستن و عملا فعال اقتصادی به معنای واقعی نداریم، و حقوق کارمندان در مشاغل رایج به این شکل هست که معلم ۲۰ تا ۲۵ میلیون، کارمند بیمارستان (پرستار و ...) برحسب سابقه ۲۳ تا ۳۰ میلیون تومان و سایر مشاغل کارمندی در همین رنج هست و حقوق کارگر ۱۷ میلیون و ۲۰۰ هزار، چطور یک خانواده می‌تونه از پس چنین هزینه‌ای بربیاد؟ شهریه ترمی ۱۸۰ میلیون پزشکی یعنی سالی ۳۶۰ میلیون و به عبارتی ماهانه ۳۰ میلیون تومان.
پاسخ بگیریم که چطور با حقوق حداکثری ۳۰ میلیون تومان، با وجود هزینه‌های گزاف اجاره خانه (حداقل ۱۲ تا ۱۵ میلیون برای یک خانه معمولی) و هزینه‌های سرسام‌آور اولیه زندگی مثل آب و برق و گاز و خوراک (و نه حتی پوشاک و مسافرت و ...) خانواده‌ای ماهی ۳۰ میلیون تومان برای صرفا شهریه بگذاره؟ هزینه خوابگاه و غذا و رفت و آمد و کتاب و جزوه و ... یک دانشجو به کنار که اون هم خودش نیازمند حداقل ۵ میلیون تومان در یک شهر معمولی هست.
مشکل من و امثال من پولی بودن بخشی از ظرفیت دانشگاه نیست، مشکل اینه اگر تا سال گذشته امکان پرداخت شهریه نسبتا منصفانه برای ۵۰٪ جامعه وجود داشت، با این افزایش شش برابری برای امسال این امکان صرفا برای کمتر از ۵٪ جامعه ممکن خواهد بود و این خود نه تنها باعث میشه عده‌ای مجبور به انتخاب رشته دیگه‌ای بشن و آینده‌شون تحت تاثیر قرار بگیره بلکه خود توان علمی کشور هم کم میشه. در گذشته اگه رتبه ۱۵۰۰ روزانه میخوند می‌گفتیم خب اشکال نداره رتبه ۲۵۰۰ هم بره پردیس پیش همون با پرداخت شهریه بشینه، ولی متاسفانه با این اوضاع رتبه‌های خوبی رو خواهیم داشت که مجبورن بخاطر عدم توان پرداخت شهریه به رشته پایینتری برن و از اون طرف رتبه های بسیار بالاتر و متفاوت با دوره روزانه وارد دوره‌های شهریه پرداز بشن.
و از یک طرف هیچکس احتمالا پاسخگو نخواهد بود که چرا حقوق کارمند ۲۰٪، حقوق کارگر ۴۰ درصد افزایش پیدا می‌کنه و وضعیت اقتصادی و تورم جلوتر در افزایش حقوق هست ولی هزینه شهریه دانشگاه به یک باره ۶۰۰ درصد افزایش پیدا می‌کنه.