دوستی، میان دو کَس که همانند یکدیگرند، صورت پذیر نتواند بود، بلکه فقط کسانی با یکدیگر دوستی میکنند که هیچ گونه شباهتی به یکدیگر ندارند. زیرا هر چیز خواهان چیزی است که از آن بی بهره است. خشکی، خواهان رطوبت است و سردی خواهان گرمی. تلخ، شیرین را می طلبد و تیز، کُند را. خالی جویای پُر شدن است و پُر در تلاش خالی شدن. پس هرچیز خواهان مخالف خویش است، در حالی که هیچ چیز از مانند خود لذت نمی برد.

رساله لیزیس
افلاطون