«یکی را باید داشت — یا آرامشی زادهی سرشت، یا آرامشی که از راهِ هنر و دانایی آموختهایم.»
انسانی، زیاده انسانی – فریدریش نیچه، صفحهی ۳۱۸
انسان از خاک برمیخیزد تا خویشتن را بیافریند؛
از ایمان تا تردید، از رنج تا رقص، تا تولدِ معنا.
نیچه در هر واژه، ما را به آزادیِ درون میخواند —
به گفتنِ «آری» به زندگی،
حتی آنگاه که در ژرفترین مغاکِ خویش مینگریم.
زیرا هر که در مغاک مینگرد،
اگر نیروی آفرینش نداشته باشد،
مغاک در او خواهد نگریست.
#ادمینپیج
🎬 ویدیو کاری از کانال ادبی هزار خم،
بر پایهی آثار مهم فریدریش نیچه
سفری از تراژدی تا روشنایی،
از رنج تا رقص،
از مغاک تا آفرینش.
https://t.me/hezar_khom
Post #9073
914