📗سودمندی‌وناسودمندی‌تاریخ‌برای زندگی
👤فریدریش نیچه
این کتاب دومین رساله از مجموعه‌ی تأملات نابهنگام نیچه است اثری که در آن فیلسوف جوان به نقد نگاه تاریخیِ مسلط در قرن نوزدهم می‌پردازد و می‌پرسدآیا دانستن گذشته همیشه مفید است؟ نیچه استدلال می‌کند که تاریخ اگر در خدمت زندگی نباشد انسان را بیمارسنگین و بی‌خلاقیت می‌کند او سه گونه نگرش تاریخی را برمی‌شماردتاریخ یادمانی برای الهام از بزرگان، تاریخ عتیقه‌وار برای حفظ گذشته، و تاریخ انتقادی برای گسستن از آن. هر سه، اگر از اندازه بگذرند، به دشمن زندگی بدل می‌شوند. از نظر نیچه، هدف از شناخت تاریخ، زنده نگه‌داشتن نیروهای آفریننده‌ی انسان است، نه غرق‌شدن در گذشته یا پرستش مردگان. او می‌گوید انسان باید گذشته را همان‌قدر بشناسد که بتواند آن را فراموش کند و از نو بیافریند. تاریخ‌گراییِ افراطی، روح را سنگین و جسارت را نابود می‌کند؛ درحالی‌که فراموشی، شرطِ زندگی و نوآوری است. نیچه با بیانی شاعرانه و پرشور می‌نویسد: زندگی نیازمند بی‌تاریخی است تا بتواند شکوفا شود. این کتاب بیانیه‌ای است علیه انفعال فرهنگی و دعوتی به زیستن خلاق و آفریننده.
#ادمین‌پیج
https://t.me/hezar_khom
Post #9048
601
- ❤ 8
- 👍 2