📗فلسفه‌درعصرتراژیک‌یونانیان‌سیرحکمت
دریونان
👤فریدریش نیچه
این کتاب از نخستین آثار فلسفی نیچه است؛ اثری که او در دوران جوانی نوشت، زمانی که هنوز استاد زبان‌شناسی در دانشگاه بازل بود. نیچه به بازخوانی فیلسوفان پیشاسقراطی چون تالس، آناکسی‌ماندروس، هراکلیتوس، پارمنیدس و امپدوکلس می‌پردازد و آن‌ها را نه همچون متفکرانی خشک، بلکه شاعرانی بزرگ می‌بیند که از سرِ شور و شهود، راز هستی را جست‌وجو می‌کردند. او معتقد است که در یونان باستان، فلسفه و هنر در پیوندی زنده بودند و تفکر، تداوم همان نیروی تراژیک و دیونوسوسی بود که بعدها در تراژدی‌های آیسخولوس و سوفوکل به اوج رسید. از نگاه نیچه، فلاسفه‌ی پیشاسقراطی، با پذیرش تضاد و تغییر، به زندگی آری می‌گفتند، در حالی‌که سقراط و افلاطون با تأکید بر عقل و مفهوم، این روح زنده را خاموش کردند و تفکر را از ریشه‌های شاعرانه و هنری‌اش جدا ساختند. به باور او، فلسفه‌ی یونان درخشان بود، زیرا در مرز میان خرد و شور، میان حقیقت و زیبایی می‌زیست. این کتاب در واقع تبارشناسی تفکر یونانی و منشأ جهان‌بینی نیچه است؛ ستایشی از خرد شهودی و نقدی بر عقل‌گرایی خشک.
#ادمین‌پیج
https://t.me/hezar_khom
Post #9025
512
- ❤ 8
- 🙏 2