اوضاع سیاسی زمانه شکسپیر
شکسپیر در زمانه‌ای می‌زیست که هنوز ایده‌ها و ساختارهای اجتماعی قرون‌وسطا بر فکر و رفتار انسان تسلط داشتند. ملکه «الیزابت اول» (Elizabeth I)، جانشین خدا روی زمین بود و اربابان و مردم عادی در جامعه زیر نظر وی زندگی می‌کردند.

در دوره شکسپیر، آتئیسم (atheism، خداناباوری) هنوز به‌عنوان چالشی برای عقاید و شیوه زندگی الیزابتی‌ها تلقی می‌شد. اقتدار کلیسای رم توسط «مارتین لوتر» (Martin Luther) و «ژان کالون» (Jean Calvin)، اصلاح‌گران برخی فرقه‌های مذهبی کوچک و کلیسای انگلیس، به چالش کشیده شده بود.
ظهور سرمایه‌داری، توزیع زمین‌های رهبانی در دوره «هنری هشتم» (Henry VIII of England)، پادشاه انگلیس و ایرلند، گسترش آموزش و هجوم ثروت‌های جدید ناشی از کشف سرزمین‌های جدید، نظم اقتصادی و اجتماعی را مختل کرد. «نیکولو برنادو دی ماکیاولی» (Niccolo di Bernardo dei Machiavelli)، نظریه‌پرداز سیاسی ایتالیا، در حال تشریح یک قانون جدید و عملی از سیاست بود که ماوراء طبیعت دستی در آن نداشت. حضور این اندیشمند سیاسی سبب ترس انگلیسی‌ها از ماکیاولی ایتالیایی شد.