شکسپیر در سال ۱۶۱۲ میلادی بازنشسته شد و از لندن به استراتفورد رفت. وصیت‌نامه‌ای از او در تاریخ ۲۵ مارس سال ۱۶۱۶ میلادی به‌جای مانده که بسیار طولانی و مفصل است. این وصیت‌نامه نشان می‌دهد که او دارایی فراوانی برای دختران خود به‌جای گذاشت. یکی از دختران شکسپیر با توماس کوئینی و دیگری با «جان هال» (John Hall)، پزشک استراتفوردی، ازدواج کردند.
خط وصیت‌نامه شکسپیر چندین بار عوض شده است. او ذکر می‌کند که وصیت‌نامه را در سلامت نوشته است؛ در حالی که آن را با دست لرزان امضا کرده بود. شکسپیر در ۲۳ آوریل سال ۱۶۱۶ میلادی در سن ۵۲ سالگی درگذشت. شکسپیر را در اتاقک کلیسای محلی استراتفورد به خاک سپردند. اکنون سنگ قبر وی در اتاقک کلیسا است و هیچ نامی روی آن وجود ندارد؛ اما این جملات روی آن نوشته شده است:
خانواده یا دوستان شکسپیر به یک سنگ قبر ساده بسنده نکردند و در عرض چند سال، بنای یادبودی روی دیوار قبر ساخته شد. به نظر می‌رسد این بنا در سال ۱۶۲۳ میلادی وجود داشت. سنگ‌نوشته زیر نیم تنه و به خط لاتین نوشته شده است. در این نوشته حکمت دنیوی نستور، نبوغ سقراط و هنر شاعرانه ویرژیل را به شکسپیر نسبت می‌دهند
Post #4242
347
- 👍 5
- 👏 3