برادران از گناه آدمی مهراسید. آدمی را حتی در گناهش هم دوست بدارید، چون محبت شما جلوه‌ای از محبت ملکوتی است و والاترین محبت بر روی زمین است. تمامی آفرینش خدا را دوست بدارید، تمامی و هر دانه‌ی شن در آن را. هر برگی را دوست بدارید، و هر شعاعی از روشنایی خدا را. حیوانات را دوست بدارید، نباتات را دوست بدارید، همه چیز را دوست بدارید. اگر همه چیز را دوست بدارید، راز ملکوتی درون آنها را حس خواهید کرد و زمانی که آن را حس کنید، هر روز بهتر از پیش به آن پی خواهید بُرد. و در آخر کار با محبّتی همه‌جانبه تمامی دنیا را دوست خواهید داشت... همواره تصمیم بگیرید محبت فروتنانه به کار برید. اگر یکسره روی این نکته به تصمیم برسید، تمامی دنیا را می‌توانید مسخر خویش سازید. دوست داشتن فروتنانه عجیب پرقدرت است، پرقدرت‌تر از هر چیز، و چیز دیگری مانند آن نیست. برادران، محبت معلم است؛ اما آدم باید بداند که چگونه کسبش کند، چون کسب کردنش سخت است، به قیمتی گران خریداری می‌شود، با تلاشی دیرپا آهسته آهسته به دست می‌آید. چون نباید گاهگاهی دوست بداریم، برای لحظه‌ای، بلکه تا ابد. هر کسی می‌تواند گاهگاهی دوست بدارد، حتی شریران هم می‌توانند.


برادران کارامازوف
جلد اول،  ص۴۴۷-۴۴۸


https://t.me/hezar_khom
🔃گزیده‌کتاب‌صص۴۴۸-۴۴۷