📗وقتی بدن نه می‌گوید
👤گابور ماته
📝خلاصه فصل چهارم: زنده به‌گور4⃣
ماته در این بخش به سراغ یکی از ویران‌گرترین بیماری‌های سیستم عصبی، یعنی اسکلروز جانبی آمیوتروفیک می‌رود که در آن ذهنِ انسان کاملاً بیدار، هوشیار و دست‌نخورده باقی می‌ماند، اما تنِ او به مرور دچار ازکارافتادگی و فلجِ کامل می‌شود. پزشکی رایج این بیماری را پدیده‌ای بیولوژیک می‌داند، اما بررسی دقیقِ سرگذشتِ مبتلایان آشکار کرد که در پسِ این زوالِ جسمی، الگوهای سرکوب‌شده‌ی عاطفی، تنش‌های مزمن و سبک زندگیِ فرساینده‌ای نهفته است که فرد را از درون نابود می‌کند. مطالعات روان‌شناختیِ بالینی نشان می‌دهند که مبتلایان به این بیماری، اغلب افرادی به‌شدت مسئولیت‌پذیر، نمونه، پرکار و کمال‌گرا بوده‌اند که سالیان دراز، نیازها، خشم‌ها و تمایلات فردی خود را به پای خواسته‌های دیگران قربانی کرده و آموخته‌اند که هرگز «نه» نگویند و بار سنگینِ عالم را به دوش بکشند. سرگذشتِ شخصیت‌هایی مانند لو گهریگ (اسطوره بیسبال)، استیون هاوکینگ، الکسا و سُو رودریگز گویای همین حقیقت است؛ انسان‌هایی که با اراده‌ای پولادین و تلاشی فرساینده به جلو رانده‌اند، بی‌آنکه به بدنِ خسته و زخم‌خورده‌ی خود اجازه دهند تا فریادِ خستگی سر دهد یا عواطف سرکوب‌شده‌شان را آزاد کند. ریشه‌های سردِ عاطفی در دوران کودکی، ترس از طرد شدن، و تن دادن به خودخاموشی سبب می‌شود تا تنِ انسان ناچار شود بارِ سنگینِ این انسدادِ عاطفی را به دوش بکشد. با این حال، هرگاه بیمار از طریق تمرینِ آگاهانه، دلسوزیِ بی‌قیدوشرط برای جسم و ابرازهای عاطفی‌اش موفق شود به صلح با کالبد خود برسد، روند فرسایشِ تن متوقف شده یا تسکین می‌یابد. این بیماری پیامی روشن از سوی جسم به عواطف سرکوب‌شده است.
#وقتی‌بدن‌نه‌می‌گوید
#گابور_ماته
✍ادمین #زهرا_م
https://t.me/hezar_khom/13631
Post #13658
644
