پائولو و فرانچسکا
اثر ژان آگوست دومینیک انگر
نقاش فرانسوی، از برجسته‌ترین نمایندگان سبک نئوکلاسیسیسم
تکنیک: رنگ و روغن روی بوم
سال خلق: ۱۸۱۹ میلادی (نسخهٔ اصلی)
محل نگهداری: موزه‌ی هنرهای زیبا
آنژه، فرانسه
این نقاشی، برگرفته از سرودپنجم «دوزخ» دومین بخش از «کمدی الهی» دانته آلیگیری است و داستانِ عاشقان جاودان دوزخ، «پائولو» و «فرانچسکا» را روایت می‌کند. انگر در این اثر، لحظه‌ی بوسه‌ی ممنوعه‌ی آن‌ها را در زمانِ حیات به تصویر کشیده است؛ زمانی که کتابِ داستان عاشقانه‌ی «لانسلوت» از دامانِ فرانچسکا در حالِ افتادن است و این بوسه، در گرمایِ آن لحظه، رقم می‌خورد. در پس‌زمینه، همسر فرانچسکا، «جیووانی مالاتستا»، با خنجری در دست، در کمینِ آن‌ها نشسته است و تاریکیِ چهره‌اش، حسِ تعلیق و سرنوشت شوم قریب‌الوقوع را به مخاطب القا می‌کند. انگر در این تابلو، با وضوحِ خطوط، ترکیب‌بندیِ دقیق و رنگ‌هایِ زنده، فضایی از آرامشِ ظاهری می‌آفریند که در تضادِ آشکار با خشونتی است که در شرفِ وقوع است و این تضاد، یکی از مهم‌ترین ویژگی‌هایِ این شاهکارِ سبکِ نئوکلاسیک و «تروبادور» به شمار می‌رود.
💎 ادمین #زهرا_م
https://t.me/hezar_khom
Post #13355
445
- ❤ 12
- 💔 2
- 👍 1