📚«کتابخوانه»ی هزارخُم | «کتابخوانه»ی هزارخُم: “«ما انسان‌ها مایل نیستیم مسئولیت عیب‌جو بودنمان را بپذیریم، پس عیب‌جوی…”

«ما انسان‌ها مایل نیستیم مسئولیت عیب‌جو بودنمان را بپذیریم، پس عیب‌جویی را به دیگران فرافکنی می‌کنیم. نمی‌خواهیم مسئولیت موشکافیِ‌مان را بر عهده بگیریم، پس آن را به بیرون از خود فرافکنی می‌کنیم و بعد مدام در هراس از طردشدن، زندگی می‌کنیم؛ یکی از مهم‌ترین مسئولیت‌ها، پذیرش مسئولیت فرافکنی‌هایمان است تا به همان چیزی بدل شویم که فرافکنده‌ایم.»

#روان‌درمانی‌اگزیستانسیال، اروین د یالوم، ترجمه سپیده حبیب،ص۳۵۱

یالوم به یکی از ظریف‌ترین دفاع‌های روانی اشاره می‌کند: فرافکنی.
ما اغلب ویژگی‌هایی را که در خود نمی‌پذیریم، به دیگران نسبت می‌دهیم. وقتی نمی‌خواهیم بپذیریم که خودمان قضاوت‌گر یا سخت‌گیر هستیم، جهان را پر از آدم‌هایی می‌بینیم که ما را قضاوت می‌کنند.
اما بهای این فرار سنگین است:
انسانی که مدام فرافکنی می‌کند، ناخواسته در ترس زندگی می‌کند؛ چون سایه‌های درونی‌اش را در بیرون می‌بیند.
رشد روانی از جایی آغاز می‌شود که جرأت کنیم بگوییم:
آنچه در بیرون می‌بینم، شاید بخشی از خود من باشد.

💎ادمین #زهرا_م

https://t.me/hezar_khom