«بدین‌سان، زندگی همچون پاندولی میانِ رنج و کسالت در نوسان است و این دو، در حقیقت مؤلفه‌های نهایی زندگی هستند».
این دو در حقیقت (رنج و کسالت) مؤلفه‌های نهایی زندگی هستند. شوپنهاور معتقد است وقتی چیزی را می‌خواهیم و به آن نمی‌رسیم در آتش رنج فقدان می‌سوزیم. اما فاجعه اینجاست که وقتی به آن خواسته می‌رسیم برخلاف تصورمان به سعادت دست نمی‌یابیم. بلکه دچار کسالت می‌شویم. از نظر او اراده یا خواهش زیستن هرگز اقناع نمی‌شود. اراده یا گرسنۀ تصاحب است یا خسته از تکرار و این نوسان بی‌پایان بن‌بست وجودی انسان را نشان می‌دهد. شادی در این نگاه تنها لحظه‌ای گذرا و منفی است یعنی نبود رنج، نه حضور لذتی مثبت.
#در_تأیید_و_نفی_خواهش_زیستن
#آرتور_شوپنهاور
#حکمت_زندگی #خودشناسی #سعادت #کتاب_خوانی
💎ادمین #زهرا_م
https://t.me/hezar_khom