در داستان #سنگر_و_قمقمه‌های_خالی تأثیرگذارترین لحظات، خالی‌بودن قمقمه‌هاست: مسئله دیگر «آب» نیست، بلکه این است که هیچ چیز برای ادامه‌دادن باقی نمانده؛ نه امید، نه دستور، نه معنا، نه حتی انتظار نجات. انتظار طولانی شده، نظم ظاهری فرو ریخته و شخصیت‌ها می‌فهمند که وضعیت، موقتی یا قابل‌حل نیست. اهمیت این لحظه در این است که: جنگ را از سطح حادثۀ بیرونی به بن‌بست درونی انسان تقلیل می‌دهد و «قمقمۀ خالی» را به نشانه‌ای از تهی‌شدن امکانِ بقا تبدیل می‌کند، نه فقط کمبود آب.
اگر بخواهیم این لحظات را در یک صحنه و کلام خلاصه کنیم این است که:
ما نه در آستانهٔ نبردیم و نه در انتظار نجات، ما فقط مانده‌ایم با ظرف‌هایی خالی و زمانی که تمام نمی‌شود.
#سنگر_و_قمقمه‌های_خالی
#بهرام_صادقی
💎#ادمین_زهرا_م
https://t.me/hezar_khom
Post #11174
396
- ❤ 11