هنگام دلدادگی، عشق بزرگ‌تر از آن است که بتوان همه‌اش را در درون خود گنجانید؛ به سوی دلدار پرتو می‌افشاند، در درون او به سطحی می‌رسد که آن را می‌ایستانَد، و وادارش می‌کند که به نقطه‌ی آغاز برگردد، و ما همین « بازتاب‌های مهربانی خودمان» را «مهر دلدار» می‌نامیم و بیش از هنگام تابیدنش شیفته‌اش می‌شویم، چون نمی‌دانیم که از «خودِ ما به خودِ ما» برمی‌گردد.
در جست‌وجوی زمان از دست رفته، مارسل پروست جلد دوم: در سایه‌ی دوشیزگان شکوفا،ترجمه مهدی سحابی، نشرمرکز،صفحه ۲۴۰
🎵 Claude Debussy – Arabesque No.
https://t.me/hezar_khom
Post #10254
588
- ❤ 18
- 🙏 1
- 🕊 1