ما معمولا فکر می‌کنیم زمان چیزی است که از کنار ما عبور می‌کند؛ گذشته پشت سرمان است، حال اکنون است و آینده هنوز نرسیده.

اما هایدگر نگاه متفاوتی دارد. از نظر او، انسان فقط درون زمان قرار نگرفته؛ شیوه وجود داشتن ما از ابتدا با زمان گره خورده است.

ما همیشه چیزی از گذشته را با خود حمل می‌کنیم، در اکنون زندگی می‌کنیم و همزمان به سوی آینده و امکان‌هایی که می‌توانیم داشته باشیم حرکت می‌کنیم.

برای همین، زمان فقط چیزی نیست که ساعت اندازه بگیرد؛ بخشی از ساختار زندگی خود ماست.

شاید به همین دلیل، دو ساعت می‌توانند زمان یکسانی را نشان دهند، اما دو انسان می‌توانند یک ساعت را کاملا متفاوت زندگی کنند.