هراکلیتوس ایده‌ای عجیب و عمیق داشت: هیچ چیز دقیقا همان چیزی نمی‌ماند که هست. او معتقد بود جهان دائما در حال تغییر است و ما فقط به این دلیل تصور می‌کنیم چیزها ثابت‌اند که تغییرات آنها را به‌آرامی می‌بینیم. رودخانه مثال معروف اوست؛ وقتی دوباره وارد یک رودخانه می‌شوی، آبی که دفعه قبل لمس کردی دیگر همان آب نیست، اما هنوز می‌گویی این همان رودخانه است. جالب‌تر اینکه این ایده فقط درباره طبیعت نیست؛ درباره خود انسان هم صدق می‌کند. تو امروز همان کسی نیستی که چند سال پیش بودی؛ بدنت تغییر کرده، افکارت تغییر کرده، تجربه‌هایت تغییر کرده و حتی چیزهایی که برایت مهم‌اند ممکن است عوض شده باشند. پس شاید هویت ما نه یک چیز کاملا ثابت، بلکه نوعی تداوم در دل تغییر باشد. از نگاه هراکلیتوس، جهان شبیه یک شیء ثابت نیست؛ بیشتر شبیه جریانی است که لحظه‌به‌لحظه خودش را تغییر می‌دهد.