اگزیستانسیالیسم بیشتر از اینکه یک نظریه واحد باشد، مجموعه‌ای از پرسش‌ها درباره وضعیت انسان است. یکی از مهم‌ترین مسائل آن آزادی و مسئولیت است؛ یعنی آیا انسان واقعا می‌تواند انتخاب کند و اگر انتخاب می‌کند، تا چه اندازه مسئول نتایج انتخاب‌های خود است. از همین جا مسئله اضطراب و دلهره مطرح می‌شود، زیرا آزادی فقط به معنای امکان انتخاب نیست، بلکه یعنی انسان نمی‌تواند همیشه مسئولیت تصمیم‌هایش را به گردن دیگران یا شرایط بیندازد.

مسئله مهم دیگر معنای زندگی است. اگزیستانسیالیست‌ها می‌پرسند اگر جهان از ابتدا معنای مشخص و تضمین‌شده‌ای به انسان نداده باشد، انسان چگونه باید با زندگی خود برخورد کند؟ از اینجا مسئله پوچی و مرگ نیز مطرح می‌شود. انسان می‌داند که روزی خواهد مرد و در عین حال میل دارد زندگی‌اش معنا داشته باشد؛ همین آگاهی می‌تواند پرسش‌های عمیقی درباره نحوه زندگی ایجاد کند.

مسئله دیگری که در اگزیستانسیالیسم اهمیت دارد اصالت است؛ یعنی انسان چگونه می‌تواند به جای اینکه صرفا مطابق انتظار جامعه و دیگران زندگی کند، نسبت خودش با انتخاب‌ها و زندگی‌اش را آگاهانه تعیین کند. همچنین رابطه با دیگران، تنهایی، عشق، مسئولیت و احساس بیگانگی از مسائل مهم این جریان هستند.

در نهایت، یکی از پرسش‌های اساسی اگزیستانسیالیسم این است که انسان چیست و چگونه خودش را می‌سازد. برخی اگزیستانسیالیست‌ها بر این تأکید دارند که انسان صرفا با یک ماهیت ازپیش‌تعیین‌شده زندگی نمی‌کند، بلکه انتخاب‌ها و اعمالش در شکل دادن به آنچه می‌شود نقش دارند. به همین دلیل، اگزیستانسیالیسم بیش از آنکه فقط درباره فلسفه انتزاعی باشد، درباره تجربه واقعی انسان از آزادی، انتخاب، اضطراب، مرگ، معنا و زندگی کردن است.