🟣آیا ترس از نبود گوشی (نوموفوبیا) کارایی پرستاران را کم می‌کند؟

اضطراب، دلشوره و احساس ناامنی ناشی از همراه نداشتن، خاموش شدن یا عدم دسترسی به تلفن همراه؛ پدیده‌ای نوظهور که به یکی از چالش‌های رفتاری عصر دیجیتال تبدیل شده است. در مطالعه‌ای تازه که در ژورنال معتبر BMC Nursing (2026) منتشر شده است، رابطه میان این اضطراب دیجیتال و عملکرد شغلی پرستاران مورد بررسی قرار گرفته است.

🔸نتایج جالب و غافلگیرکننده این پژوهش:
👈بیش از ۷۱ درصد از پرستاران شرکت‌کننده، به نوموفوبیای «متوسط تا شدید» مبتلا بودند (۵4 درصد متوسط و ۱7 درصد شدید) و تنها کمتر از ۲ درصد آن‌ها هیچ‌گونه وابستگی و هراسی نداشتند.

👈برخلاف تصور اولیه، این مطالعه ارتباط آماری معناداری بین شدت نوموفوبیا و عملکرد شغلی خودگزارش‌دهی‌شده پرستاران پیدا نشد. به نظر می‌رسد تعهد حرفه‌ای و وجدان کاری پرستاران مانع از آن می‌شود که وابستگی عاطفی به گوشی، روی مراقبت از بیمار اثر مستقیم بگذارد.

👈پرستارانی که روزانه بیش از ۷ ساعت از گوشی هوشمند استفاده می‌کردند، نمره اضطراب نوموفوبیای آن‌ها به شکل معناداری (بیش از ۲۱ نمره) بالاتر از همکارانی بود که ۱ تا ۳ ساعت از موبایل استفاده می‌کردند.

👈استفاده مکرر از گوشی در طول شیفت و احساس درونی «من بیش از حد از گوشی استفاده می‌کنم»، بیشترین ارتباط را با اضطراب جدایی از تلفن همراه داشت.

https://link.springer.com/article/10.1186/s12912-026-05445-7
@healsearch