❓شهادت حضرت رسول الله، یا وفات ایشان؟

اخیراً رایج شده است که عده‌ای با اعتقاد به شهادت حضرت رسول الله -که البته ادله بسیارش در ادامه خواهد آمد- دیگران را به صرف استفاده از عباراتی مانند رحلت، وفات و یا از دست دادن حضرت رسول الله ص تفسیق نموده و مورد طعن قرار می دهند. با این ادعا که این عبارات نشان از انکار گوینده نسبت به روایات اهل بیت علیهم السلام و یا دلبستگی به سران سقیفه دارد! اما حقیقت آن که استفاده از این تعابیر وجوه بسیاری دارد:

- نخست آنکه ممکن است گوینده اصلاً در مورد ادله شهادت حضرت رسول الله ص تحقیقی نداشته است، و این مسئله از ضروریات واجب الاعتقاد به آن نیست، و تا بر کسی ادله اش روشن نشده، ناآگاهی شخص ضرری به ایمانش نمی زند (نمونه ادله مرتبط). و صد البته ممکن است کسی در فقه و یا سیاست و غیره جایگاهی مطرح داشته باشد، اما در این زمینه اطلاعات کافی نداشته باشد.

- دوم آنکه تعابیر فوق معنایی اعم از مرگ با شهادت و یا مرگ طبیعی دارد و گوینده با این تعابیر لزوماً در مقام رد یکی و اثبات دیگری نیست. هم‌چنان که این نوع استعمال در آیات و روایات بسیار رایج است. (نمونه: الزمر: 30؛ به اسناد قوی در مورد حضرت رسول الله ص: بصائر الدرجات، ج‏1، ص283 به ده طریق. الكافي، ج‏3، ص221، ج‏5، ص93 و ج‏8، ص213، من لا يحضره الفقيه، ج‏1، ص174، كفاية الأثر، ص125 و... در مورد امیر المؤمنین ع: الغارات، نشر آثار ملی، ج‏2، ص846، الكافي، ج‏1، ص300 و... در مورد دیگر معصومان نیز تعبیر موت و وفات و امثاله به کار رفته است.)

- سوم آنکه برخی گرچه در این مقام تحقیق نموده و معتقد به شهادت حضرت رسول الله ص شده‌اند، اما صحیح و یا غیر صحیح معتقدند این موضوع محل تقیه است.

و...

حال با این همه حالات مختلف چرا بعضی اصرار دارند به خاطر یک کلمه متشابه آن را بر بدترین وجه حمل نمایند؟! در کجای سیره اهل بیت ع چنین روشی یافت می شود؟!
@gholow2