🔺اندر فضائل سید کاظم رشتی
#شیخیه

افندی عبدالباقی عمری فاروقی موصلی، قصیده ای در مدح سلطان عثمانی دارد که در آن به حدیث شریف «أنَا مَدینَةُ العِلم و علیٌّ بابُها» از حضرت رسول (صلی الله علیه و آله و سلم) در فضایل امیر مومنان علی (علیه السلام) اشاره می کند. مطلع شعر چنین است:

هذا رواق مدینة العلم الذی من بابها قد ضل من لابد خل

سید کاظم رشتی این بیت را شرح کرده و گفته است: «این مدینه ای عظیم در آسمان است و ائمه (علیهم السلام) در آن ساکن هستند.» سپس در توصیف آن می گوید که این مدینه، 21 محله و 360 کوچه دارد. سپس برای هر یک از آن ها نامی عجیب و صاحبی با اسم عجیب ذکر می کند.

وی در شرح القصیده در وصف این مدینه العلم، که آن را حقیقت محمدیه می داند، می نویسد:

«کوچه ای است که صاحبش به نام شلحلحون... در کوچه است که دارنده آن سگی به نام کلحلحون است... در کوچه 42، زنی است که دف می زند و نامش ضغض است و در کوچه 49، زنی است که نی می زند و نامش شطیحال است و در کوچه 71، زنی است که میمون ها با او زنا می کنند و نامش شطیثال است، در کوچه 277 زنی است که با زن دیگر ... و... .»

(ریحانةالادب، محمد علی مدرسی، ج2،ص 103. و تحلیلی بر تاریخ و عقاید فرقه شیخیه، احمد خدایی، ص81 به نقل از شرح القصیده سید کاظم رشتی، ص100. و نیز ر.ک در جستجوی حقیقت، استاد علیرضا روزبهانی بروجردی)

بدین سان رشتی هر فسق و فجوری را با نام های افسانه ای و داستان های رکیک در مدینة العلم گنجانده است!
افاضات کاظم رشتی به این مطالب شنیع و استخراج اسامی فوق خلاصه نمی شود و او در باب بلاد بهشت و آسمان و کیفیت زاد و ولد ابلیس و اسامی آنها به اندازه ای گفته است که نه در شیعه بلکه در گاه در بافته های عارفان ناصب و دین ستیزی چون ابن عربی هم نمونه و همتا ندارد.
@gholow2