یادِ بعضی از گفتگوهایم افتادم. که برخی‌ها می‌گفتند کسی را نداشتند و من فی‌الفور می‌پرسیدم، خودت را چطور؟ و او سری به جهت مخالف تکان می‌داد. نگاهش می‌کردم، عمیق. آن‌قدر که شاید تیزیِ نگاهم را حس کند. و می‌گفتم؛ «ما آدم‌ها وقتی خودمون خودمون رو نمی‌بینیم، چطور انتظارِ دیده‌شدن توسطِ بقیه رو داریم؟!»