Post #4730
200
«غریق!» نمیگویم که دوستتدارم، میگویم «شبهای بارانیِ پاییز هستی!».
و من میگویم که دوستتدارم. بارها و بارها! چرا که ما انسانها نیاز داریم به شنیدنِ همین جملهی دو کلمهای. و از تو نمیپرسم. به اینخاطر که چشمهایت دستت را رو میکنند! بدونِ آنکه بخواهند مژدهای بگیرند.
- ❤ 6