بسیاری چیزها آدم را به غلط‌کردن می‌اندازد! آن‌قدر که زمین و زمان و مهم‌تر از همه خودش را به ناسزا می‌بندد که چرا چنین کاری کرد. چرا این بلا را بر سر خودش نازل کرد و کارش را به اینجاها کشاند! و یکی از آن‌ چیزها که عاقبتِ آدمیزاد را به این لحظات می‌رساند، برداشتنِ دو واحد معارف است! آن هم شنبه، هشت صبح. و می‌دانید چه اتفاقی این شرایط را زیباتر می‌کند؟ به زیبایی و تیرگیِ یک قهوه‌ای که خالص. بله، درست حدس زدید، اینکه تنها همین کلاس را داشته‌باشی و به‌خاطرش مجبور شوی تختِ گرم و نرمت را ببوسی بگذاری کنار و خودت را کشان‌کشان به دانشگاه ببری.