قلب فنی

تا ما زنده هستیم، این پرچم در اعتلا خواهد ماند.
ما برا این کشور و این پرچم ایستاده میمیریم.
پس به دانشگاه جمهوری اسلامی ایران با غیرت وارد شوید!

✅ قلب فنی برای ایران می تپد!
‌
🌐@ghalbbasijfani

اینجا سنگر کسانی است که پای پرچم ایران ایستاده‌اند.
باغیرت وارد شوید!

✅ قلب فنی برای ایران می‌تپد!
‌
🌐@ghalbbasijfani

پرونده ۲۸ مرداد | بخش آخر

مصدق؛ میان آرمان ملی و فهم میدان

داستان دکتر محمد مصدق، قصه‌ی تلخ مردی است که خواست قهرمان ملی شود، اما در میانه‌ی راه، هم‌آغوش سراب شد و در پایان، نه بر دوش مردم، که در غربت احمدآباد، زیر سقف تنهایی، چشم از جهان فروبست. او بی‌تردید خدمتی بزرگ به ایران کرد؛ ملی کردن نفت، سیلی محکمی بر گونه‌ی استعمار پیر بریتانیا بود. اما تاریخ، تنها با «نیت خوب» قضاوت نمی‌شود؛ تاریخ، از فرجام‌ها می‌پرسد. و فرجام مصدق، درس عبرتی است برای هر ایرانی که دل در گرو این آب و خاک دارد.

نخستین خطای راهبردی مصدق، اعتماد به آمریکا بود. او در ذهن خود، واشنگتن را از لندن جدا کرد؛ گمان کرد آمریکا، «دایه‌ای مهربان» است که برای نجات ملت‌های تحت ستم آمده است. اما شیطان، همیشه یک شکل ندارد. همان دستکش مخملی که آمریکا برای مصدق تکان می‌داد، زیرش پنجه‌های آهنین سیا پنهان بود. مصدق به دیوان لاهه دل بست، به میانجی‌گری بانک جهانی امیدوار شد، به پیام‌های دوستانه‌ی دیپلمات‌های آمریکایی اعتماد کرد؛ غافل از آن‌که در اتاق‌های تاریک واشنگتن، نقشه‌ی حذف او را روی کاغذ می‌کشند. او نفهمید که بریتانیا و آمریکا، دو سرِ یک اژدها هستند؛ یکی با کلاه‌خود کهنه‌ی استعماری، دیگری با کراوات تازه‌ی لیبرالی.

تاریخ، این تلخی را بارها تکرار کرده است. و امروز نیز عده‌ای همان خطای مصدق را از نو تجربه می‌کنند؛ دیروز میان لندن و واشنگتن فرق می‌گذاشتند، امروز میان واشنگتن و تل‌آویو. غافل از آن‌که اتاق فرمان یکی است؛ فقط مجری‌ها عوض می‌شوند.

دومین ضعف مصدق، نشناختن دقیق ایران و مردمش بود. او ایران را از پنجره‌ی تهرانِ روشنفکر و خیابان‌های شیک دید، نه از کوچه‌های روستا، نه از مسجد و منبر، نه از دل بازار و عشایر. مصدق تصور کرد ملت ایران یکپارچه پشت سر او ایستاده‌اند، اما جامعه‌ی آن روز ایران، هزارتوی پیچیده‌ای از منافع و باورها بود. او نتوانست میان آن تکه‌های پراکنده، پلی بزند. دهقان را نشناخت، بازار را دلخور کرد و عشایر را به حال خود رها نمود.

وقتی کودتا آمد، ملتی که مصدق فکر می‌کرد سپرش هستند، در خانه‌ها ماندند. نه از آن رو که وطن‌پرست نبودند؛ بلکه از آن رو که مصدق هیچ‌گاه زبان آنان را نیاموخت و هیچ‌گاه آنان را در پروژه‌ی ملی خود شریک نکرد. قهرمانی که مردم را نشناسد، در لحظه‌ی خطر، تنها می‌ماند.

او شاید می‌پنداشت دین، مانعِ عقلانیت سیاسی است؛ اما نمی‌دانست که در ایران، دین نه تنها مانع نیست، بلکه تنها نردبان رسیدن به قلب مردم است. مصدق نتوانست با روحانیت، آن‌گونه که شایسته بود، ائتلاف پایدار بسازد. سیاست، عرصه‌ی ائتلاف است؛ و مصدق در این عرصه، تنها بازی کرد و تنها ماند.

البته نباید انکار کرد که مصدق، در برابر استعمار پیر ایستاد و نامش در حافظه‌ی ملت ایران ثبت شد. اما او نتوانست آن نقش قهرمان ملی را که آرزویش را داشت، تا انتها بازی کند. سرنوشتش، تلخ‌تر از آن بود که یک تراژدی یونانی باشد. او که می‌خواست نفت را از چنگال استعمار بیرون بکشد، خود در چنگال حصر و سکوت احمدآباد اسیر شد. نه تشییع باشکوهی داشت، نه فریاد ملتی که برای نجاتش به خیابان آمده باشند. او در گوشه‌ای دور از هیاهوی سیاست، پیر شد و خاموش رفت.

شاید اگر مصدق کمی بصیرت داشت، اگر آمریکا را از بریتانیا جدا نمی‌کرد، اگر مردم ایران را از مسجد و بازار و روستا می‌شناخت، اگر به دین به عنوان سرمایه‌ی اجتماعی و نه تهدید نگاه می‌کرد، سرنوشت دیگری می‌یافت. اما افسوس که تاریخ، فعل «اگر» را نمی‌پذیرد.

امروز، ما در جمهوری اسلامی، وارث تجربه‌های تلخ و شیرین تاریخ هستیم. انقلاب اسلامی، از همان روز نخست، درس گرفت که نباید به کدخدا اعتماد کرد؛ نه به آمریکا، نه به هیچ قدرت خارجی. ما یاد گرفتیم که مردم ایران را باید از مسجد شناخت، از روستا، از بازار، از هیئت و از مدرسه. ما فهمیدیم که دین و سیاست در این سرزمین، نه دو دشمن، که دو بال یک پرنده‌اند. و ما دیدیم که هرگاه وحدت ملی و ایمان دینی کنار هم قرار گرفتند، ایران در برابر طوفان‌ها ایستاد.

تاریخ، آینه است؛ و هر که نخواهد در آن بنگرد، محکوم است به تکرار آن.

یادداشت دانشجویی
✍محمدحسن دیزانی _ فارغ‌التحصیل مهندسی شیمی

#یادداشت_دانشجویی
#مصدق_و_فهم_میدان
#پرونده۲۸مرداد

✅ قلب فنی برای ایران می‌تپد!
‌
🌐@ghalbbasijfani

📌پرونده ۲۸ مرداد | بخش دوم

🔹از قرارداد دارسی ۱۹۰۱ تا نفت‌کشی ترامپ در ونزوئلا

❓آیا یک ملت حق دارد درباره منابع و آینده خودش تصمیم بگیرد؟

✍ فاطمه علائی‌فر _ ورودی ۱۴۰۴ ارشد مهندسی شیمی
‌
#یادداشت_دانشجویی
#متهم_به_جرم_ایستادگی
#پرونده۲۸مرداد

🔻این مجموعه ادامه دارد...

✅ قلب فنی برای ایران می تپد!
‌
🌐@ghalbbasijfani

​​مصدّق و مردم کاغذی؛ کودتای اوباش یا خیزش ملّی؟

در فرهنگ سیاسی ما، واژهٔ «مردم» مظلوم‌ترین و کش‌دارترین کلمه است. رسانه‌های مسلط و قلم‌به‌مزدها، «مردم» را جمعیتی بی‌شکل و بی‌صدا فرض می‌کنند که وظیفه‌اش صرفاً کف‌زدن برای منافع اشراف و کانون‌های ثروت و قدرت است. امّا تاریخ شوخی سرش نمی‌شود؛ حرکتی که اتاق‌فرمانش برج‌های بالاشهر، سوداگران بازار و دلالان وابسته به دلار باشد، هر نام پرطنینی هم به خود بگیرد، هرگز یک قیام اصیل و مردمی نیست.

شعبان‌بی‌مخ‌ها، دلارهای سیاه و اشرافیت وابسته

۲۸ مرداد ۱۳۳۲ شاه‌بیت این فریب تاریخی است. سال‌هاست که دستگاه‌های تبلیغاتی غرب و چهره‌هایی چون موسی غنی‌نژاد می‌کوشند این لکهٔ ننگ را از جایگاه یک کودتای سیاه آمریکایی تا سطح یک «خیزش مردمی» یا تصمیمی قانونی بزک کنند. امّا واقعیت عریان‌تر از این رتوش‌هاست.
اسناد تاریخی از دلارهای چمدانی کرمیت روزولت، پیاده‌نظامِ اجاره‌ای از چماق‌داران میدان بار و اراذل جنوب شهر، و چراغ‌سبزِ اشراف وحشت‌زده از ملّی‌شدن صنعت نفت پرده برمی‌دارد. کودتای ۲۸ مرداد حاصل پیوند شوم چماق‌داران خیابانی و ثروتمندان وابسته به غرب بود؛ خنجری که درست به نام «ملّت»، بر پیکر استقلال کشور و بر پشت توده‌های زحمت‌کش و محروم فرود آمد. این فاجعه نشان داد چگونه طبقهٔ مرفه و خودباخته می‌تواند با دلارهای کثیف و فریب رسانه‌ای، دانشگاه و افکار عمومی را به پادوی منافع بیگانگان بدل کند.

امتداد یک فریب؛ از علاءالدّین تا استودیوهای خارجی

این غفلت تاریخی و نشناختن صف‌بندی میان «محرومان» و «غارتگران»، سال‌ها بعد دوباره بازتولید شد؛ الگویی که در وقایع دی‌ماه ۱۴۰۴ نیز به چشم آمد. جریانی که خاستگاهش نه سفرهٔ خالی فرودستان و رنج‌دیدگان، بلکه نوسانات ارزی و کاسبیِ سوداگران پاساژهای لوکس و سرمایه‌داران شهری بود.
رسانه‌های ماهواره‌ای با تردستی همان سناریوی مرداد ۳۲ را بازسازی کردند تا هیاهوی دلالان ارز و طبقات مرفه را به عنوان «انقلاب سراسری مردم ایران» فاکتور کنند. وقتی پروژه‌ای با هدایت اتاق‌فکرهای غربی و سرمایهٔ دلالان کلید بخورد، فرجامش چیزی جز تأمین منافع استعمار و تحمیل فشارهای سنگین‌تر بر دوش طبقات ضعیف نیست؛ دامی ویرانگر که اگر فداکاری و هوشیاری و شهادت آگاهانهٔ سیدعلی خامنه‌ای در مقطع حساس اسفند ۱۴۰۴ نبود، می‌توانست آن روزها را به تکرار مو‌به‌موی فاجعهٔ ۲۸ مرداد بدل کند.

شست‌وشوی تاریخ برای صید منافع سلطه

چرا جریانی خاص این‌قدر اصرار دارد کودتا بودن ۲۸ مرداد را انکار کند؟ زیرا اگر رسماً پذیرفته شود که دست‌های بیگانه و پیاده‌نظام مزدور می‌توانند زیر نقاب «مردم» دولتی ملّی و استقلال‌طلب را ساقط کنند، آن‌وقت منطق پروژه‌های امروزشان فرو می‌ریزد. تفکّری که دیروز نوچگی شعبان‌بی‌مخ و چمدان‌های دلار سازمان سیا را «خواست ملّی» جا می‌زد، امروز هم دست‌وپا زدن اشراف و کاسبان بازار را به عنوان صدای واقعی مردم تحمیل می‌کند.
جنبش راستین ملّی از دل درد و رنج پابرهنگان و برای قطع دست بیگانگان و پایان غارتگری شکل می‌گیرد، نه از گاوصندوق سرمایه‌داران و کف‌پوش پاساژهای پایتخت. تا زمانی که هوشیاری در برابر بازی بیگانگان جایگزین ساده‌لوحی نشود و این فهم ایجاد نگردد که انقلاب ملّی هیچ‌گاه از طبقات بالایی جامعه نمی‌جوشد، پیوندِ زراندوزان و اراذل باز هم به نام «ملّت» با منافع این سرزمین معامله خواهد کرد؛ معامله‌ای شوم که تاوان سنگینش را مردم کوچه و بازار، از جنوب تا شمال و از شرق تا غرب این خاک، از میناب تا لامرد، با خون و رنج خود پرداخت می‌کنند.

یادداشت دانشجویی
✍️ محمدیاسین گوهری – ورودی ۱۴۰۲ مهندسی پلیمر
‌
#یادداشت_دانشجویی
#مردم_کاغذی
#بیست‌و‌هشت_مرداد

🛑این مجموعه ادامه دارد🛑
۱ از ۴

✅ قلب فنی برای ایران می تپد!
‌
🌐@ghalbbasijfani

مهندسی به سبک چمران.⚙️

"شهید چمران یک الگو است؛ یک دانشمند به معنای واقعی کلمه بود؛ درس‌خوانده و تحصیل‌کرده بود اما یک مبارز واقعی، یک مجاهد هم بود، به معنای واقعی کلمه."
شهید ایت‌الله سیدعلی حسینی خامنه‌ای🩸

📌 گزارش برد بسیج دانشجویی دانشکده فنی مرکزی دانشگاه تهران به مناسبت سالگرد شهادت شهید چمران

#مثل_چمران_هستم
✅️قلب فنی همچنان می تپد!
@ghalbbasijfani

عاشورا جغرافیایی است که نه یک روز، بلکه تاریخِ یک جراحت همیشگی است.
گویی دور فلک در این دایره دوار دربند کشیده شده و وقایع آن‌به‌آن تکرار می‌شوند؛
همان‌گونه که فرمود آن قتیل عطشان:
«کلُّ یومٍ عاشورا و کلُّ أرضٍ کربلا»

به وسعت بی‌کرانه تاریخ که می‌نگری،
از گذشته تاکنون روزهای متمادی را می‌بینی که عاشورا تکرار شده است، بارها و بارها.
هر بار این جراحت سر می‌گشاید و خونی که از دل آن می‌ریزد، لعل می‌شود.

هر زخمه‌ای که از دل این وقایع بر پیکرهٔ زمانه می‌خورد،
اثری دارد که ۱۴ قرن است روزبه‌روز ما را به روز موعود نزدیک‌تر می‌گرداند.
و هر خون مظلومی که به ناحق بر زمین می‌ریزد،
قطره‌ای می‌شود از دریایی که روزی بس نزدیک ان‌شاءالله
جور زمانه را در خود فرو برده و غرق خواهد کرد.

این روزها اما ضربات سنگین‌تر شده و زخم‌ها کاری‌تر.
باشد که صبر ما بر این ابتلائات عظیم،
مقدمه‌ای باشد بر وصول عاجل به پیروزی نهایی.

حال، ای مولا و مقتدای ما،
هرچند دل‌هایمان از این آلام، لبالب از غم و اندوه است، اما
«لایومَ کَیومَک یا اباعبدالله»

دست‌گیرمان باش و نگاهت را و امدادت را و حضور فرزندت را...
آه، ظهور فرزند رشید و برومند و عزیزت را
برای ما مقدر و نزدیک بگردان.
باشد که به اضطرار دل عمه‌سادات،
انتصار نهایی در انتها همراه ما باشد.


✅ قلب فنی همچنان می تپد!

🌐@ghalbbasijissue

أَعْظَمَ اللَّهُ أُجُورَنَا بِمُصَابِنَا بِالْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)
وَ جَعَلَنَا وَ إِيَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِينَ بِثَأْرِهِ
مَعَ وَلِيِّهِ الْإِمَامِ الْمَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ (عَجَّلَ اللَّهُ فَرَجَهُ)


✅ قلب فنی همچنان می تپد!

🌐@ghalbbasijissue

📕به‌ما چه گذشت
💥ویژه‌نامه سالگرد جنگ دوازده‌روزه
🫀#قلب_فنی

📌از سنوار تا خامنه‌ای
امروز، در ۲۳ خرداد ۱۴۰۵، درست در نخستین سالگرد جنگ ۱۲ روزه، وقتی بر ویرانه‌های محاسبات قدیمی دشمنان ایستاده‌ایم، باید فلاش‌بکی به آغاز این مسیر بزنیم. این زنجیرۀ عظیم از تقابل‌ها، فروپاشی‌ها، شهادت‌ها و درنهایت خیزش مقتدرانۀ امروز، همگی ریشه در همان تصمیم دیوانه‌وار و باشکوه یحیی سنوار در اکتبر ۲۰۲۳ دارد.

📌معجزه فهم‌ها و ساختار‌ها
رهبری شهید از ابتدا هم مردم و هم مسئولین را توصیه می‌کرد که فقط از خدا بترسند و از جهاد در راه خدا فرار نکنند، اما می‌دانست که رشد در این ساختار گرچه حتمی است، اما گاهی سخت و زمان‌بر می‌شود. برای اینکه فریب حیلۀ «تلۀ تنش» را نخوریم، چند جنگ تجربه کردیم و برای اینکه از وارد شدن به یک درگیری تمام‌عیار با آمریکا نترسیم، خون قائد شهید بر ریشۀ ما ریخته شد تا استوار در برابر طوفان شدائد روزگار بایستیم و از استقلال خود دفاع کنیم.


✅ قلب فنی برای ایران می تپد!
‌
🌐@ghalbbasijfani

📝 اینها نمی‌دانند ما حتی در شرایطی که نفسمان تنگ است هم دست از تلاش و علم‌آموزی بر‌نمی‌داریم. این‌ها اصالتِ ما را نمی‌فهمند، اینها سرسختیِ ما را نمی‌فهمند، ما در هر شرایطی پرچمِ علم و دانشِ کشورمان را بالا نگه‌ می‌داریم. 🇮🇷✊🏻

📌 این روایتِ یک قلم است. نشان این که هنوز کسانی هستند که قلم به دست می‌گیرند تا آینده‌ی روشن را رقم بزنند. ✍️✨ روایت ایران است که ایستاده و به جلو می‌رود. 🚀

⚫️ به یاد شهدای علمی مقاومت و در رأس آنها دکتر علی لاریجانی 🕊️🎓

روایتی از دکتر اعظم مانی، هیئت علمی دانشکده علوم مهندسی دانشگاه تهران 🏛️

#روایت_قلم 🖊️
#جهاد_علمی 🧠🔬
#بسیج_دانشجویی_فنی 🎓🔧

قلب فنی برای ایران می‌تپد! ❤️🇮🇷

🌐 @ghalbbasijissue