عاشورا جغرافیایی است که نه یک روز، بلکه تاریخِ یک جراحت همیشگی است.
گویی دور فلک در این دایره دوار دربند کشیده شده و وقایع آن‌به‌آن تکرار می‌شوند؛
همان‌گونه که فرمود آن قتیل عطشان:
«کلُّ یومٍ عاشورا و کلُّ أرضٍ کربلا»

به وسعت بی‌کرانه تاریخ که می‌نگری،
از گذشته تاکنون روزهای متمادی را می‌بینی که عاشورا تکرار شده است، بارها و بارها.
هر بار این جراحت سر می‌گشاید و خونی که از دل آن می‌ریزد، لعل می‌شود.

هر زخمه‌ای که از دل این وقایع بر پیکرهٔ زمانه می‌خورد،
اثری دارد که ۱۴ قرن است روزبه‌روز ما را به روز موعود نزدیک‌تر می‌گرداند.
و هر خون مظلومی که به ناحق بر زمین می‌ریزد،
قطره‌ای می‌شود از دریایی که روزی بس نزدیک ان‌شاءالله
جور زمانه را در خود فرو برده و غرق خواهد کرد.

این روزها اما ضربات سنگین‌تر شده و زخم‌ها کاری‌تر.
باشد که صبر ما بر این ابتلائات عظیم،
مقدمه‌ای باشد بر وصول عاجل به پیروزی نهایی.

حال، ای مولا و مقتدای ما،
هرچند دل‌هایمان از این آلام، لبالب از غم و اندوه است، اما
«لایومَ کَیومَک یا اباعبدالله»

دست‌گیرمان باش و نگاهت را و امدادت را و حضور فرزندت را...
آه، ظهور فرزند رشید و برومند و عزیزت را
برای ما مقدر و نزدیک بگردان.
باشد که به اضطرار دل عمه‌سادات،
انتصار نهایی در انتها همراه ما باشد.


✅ قلب فنی همچنان می تپد!

🌐@ghalbbasijissue