📌 چکیده
وزیر دفاع پیتر هگست ادعا کرد که اخراج و بازآرایی بیش از ۳۰ ژنرال برای «پاسخگویی» ضروری است، اما مخالفان این تغییرات را پاکسازی سیاسی مینامند؛ او بدون ارائه دلایل عملکردی، ارتقاهای نامشخصی را بهویژه به افراد وفادار به ترجیحاتش فشار میآورد و زنان، افراد رنگینپوست و افسران DEI را هدف میگیرد. مقاله با مثال لهستان نشان میدهد که پاکسازیهای سیاسی نظامی میتواند آمادگی و کارایی ارتش را بهسرعت تضعیف کند؛ در لهستان پس از ورود PiS، در دو سال ۳۶ ژنرال و ۲۰۰ سرهنگ برکنار شدند و ارتقاءها بر پایه وفاداری حزبی تنظیم شد که منجر به «ارتش در ویرانه» شد. نویسنده هشدار میدهد اگر فرآیندهای ارتقا در ایالات متحده همچنان سیاسیسازی شوند، شایستگی حرفهای و اعتماد به نظام نظامی آمریکا به خطر میافتد.
چگونه یک ارتش را سیاسیسازی کنیم
قانونگذاری مشروع در سیاست پرسنلی تا چه حد میتواند به سیاسیسازی نظامی تبدیل شود؟ وزیر دفاع پیتر هگست (Pete Hegseth) در سخنرانی ۳۰ سپتامبر با عنوان «وضعیت نیرو» ادعا کرد که اخراج، جایگزینی و بازآرایی گستردهٔ ژنرالهای نیرو برای «پاسخگویی» ضروری بوده و «دیرکرده» است. اما همانطور که هگست میپذیرد، مخالفان او این تغییرات بیسابقه در سطوح عالی وزارت دفاع را پاکسازی سیاسی مینامند.
اگرچه هگست میگوید این بازآرایی برای پاسخگویی است، شواهد بیشتری نشان میدهد که او از این تکاندادن برای حذف یا بازنشستگی اجباری رهبرانی که با دیدگاه او مخالفند استفاده میکند و برای ارتقای سران موافق با ترجیحات سیاستیاش پیش میرود. دولت هنوز دلایل عمومی برای اخراج یا کنار گذاشتن بیش از ۳۰ ژنرالی که یا بهطور مستقیم برکنار شدهاند یا به حاشیه رانده شدهاند، ارائه نداده است. مداخلهٔ شخصی هگست در فهرست ارتقاها نیز بدون توجیه عملکردی بوده و بهنظر میرسد بهطور نامتناسبی زنان، افراد رنگینپوست و افسرانی را هدف میگیرد که مسئول اجرای سیاستهای پرسنلی جنجالی دولت پیشین بودهاند؛ برای مثال سرپرستهای DEI یا کسانی که سربازان را به دریافت واکسن کووید تشویق کردهاند. فشار وزیر بر کمیتههای ارتقا برای ارتقای نامزدهای نامشخص، از جمله دستیار شخصی خود، نشان میدهد این تکاندادن پرسنل کمتر به بازسازی ضروری و بیشتر به یافتن راهی برای پاداش دادن به وفاداران شخصی و سیاسی متمایل است.
این اقدامات تقریباً قطعاً تأثیرات عمیق و منفی بر آمادگی و کارایی نظامی ایالات متحده خواهد داشت. اگرچه آمریکا دارای نیروی انسانی گستردهای از افسران شایسته است، تغییر ساختار مشوقها بهطور حتمی بر نگهداری، حرفهایگری و آمادگی اثر میگذارد. کافی است به نتایج پاکسازیهای سیاسی نظامی در لهستان نگاه کنیم تا ببینیم تغییرات مشوقهای پرسنلی چقدر میتواند به سرعت آمادگی را فرسایشی کند و کارایی نظامی را به خطر بیندازد.
داستان هشداردهندهٔ لهستان
کتاب جدیدی از ادیتا زملا (Edyta Zemla)، یکی از برجستهترین تحلیلگران نظامی لهستان، میگوید تغییراتی که توسط حزب قانون و عدالت (Prawo i Sprawiedliwość, PiS) بهوجود آمد، منجر به «یک ارتش در ویرانه» شد. وقتی PiS در سال ۲۰۱۵ به قدرت در پارلمان لهستان رسید، تغییرات گستردهای در پرسنل نیروهای مسلح اعمال کرد تا تعداد بیسابقهای از افسران ارشد را حذف کند. در دو سال اول، ۳۶ ژنرال بهطور شگفتانگیزی از نیروها خارج شدند؛ یا استعفا دادند یا برکنار شدند، که تقریباً یکچهارم رهبری ارشد را تشکیل میداد. افسرانی که نمیتوانستند بهصورت مستقیم اخراج شوند، به سمتهای کماهمیت یا ذخیره منتقل شدند تا به سن بازنشستگی برسند. تنها در سال ۲۰۱۶، ۲۰۰ سرهنگ (بیش از ۱۵٪ سرهنگهای نیرو) خدمت را ترک کردند، چرا که متوجه شدند احتمالاً توسط حزب حاکم مجبور به خروج خواهند شد.
دلیلپذیریهای پیآیاس برای اخراجها در طول زمان تغییر کرد. ابتدا، این حزب افسران ژنرال را متهم کرد که خود سیاسیسازی شدهاند تا به نفع حزب پیشین، پلتفرم مدنی (Platforma Obywatelska, PO)؛ و با طعنه آنها را «ژنرالهای PO» نامید. وقتی ناظران اشاره کردند که هیچ نشانهای مبنی بر این نیست که این ژنرالها جز حرفهای بودن، چیزی دیگری باشند، پیآیاس آنها را فاسد یا همپیمان کمونیست خواند. شایان ذکر است که پیآیاس هرگز مدرکی برای این اتهامات ارائه نکرد.